บทที่ 62 เงารักลวงสวาท บทที่ 6

มันเหมือนคำปลอบโยนตรงไหนกัน สุดท้ายมันก็วนเวียนกลับมาเรื่องงานในความรับผิดชอบของเธออยู่ดี ที่ทำให้จันทิกาแทบระบายลมหายใจยาวๆ ออกมาอีกครั้ง ครั้งนี้ เธอพยายามสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ หวังว่า เธอจะอดทนได้ อดทนไหวต่อทุกสิ่งที่ต้องพบเจอหลังจากนี้

แล้วมันจะผ่านไป !

จันทิกาบอกกับตัวเอง ก้าวตามเขาไปช้าๆ จนถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ