บทที่ 18 คนของไป๋ซิง

ฉันไม่ได้คุยอะไรกับไป๋ซิง บรรยากาศระหว่างเรามีเพียงควาทเงียบ เขามาส่งฉันถึงหอพัก ฉันก็รีบขึ้นหอไปทันที

มาถึงในห้องฉันก็เตรียมใจไว้ส่วนนึง ว่าอาจจะโดนด่าได้

เพียะ!

ยังไม่ทันได้ได้ถอดรองเท้า ยิ้มหวานก็พุ่งตัวมาตบหน้าฉันอย่างแรง ฉันเหมือนสติหลุดไปชั่วขณะ

เมื่อวานเธอก็ใส่ยาแปลก ๆ ให้ฉันกิน พยายามทำใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ