บทที่ 25 กำลังจะหลุดพ้น

ฉันออกมานั่งรับลมด้านนอกที่สวนหลังบ้านของคฤหาสน์ ที่นี่เป็นที่ที่ประจำของฉันกับไป๋เลยล่ะ ไม่ได้มานานมากแล้ว...คิดถึงจัง

บรรยากาศความอบอุ่นขอวที่นี่ยังคงเหมือนเดิม แต่ทุกคนก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา

ยอมรับเลยว่าไป๋โตขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก ๆ เขาทั้งสูงขึ้น นิสัยความคิดต่าง ๆ ก็โตขึ้นไปตามวัย หลาน ๆ ก็โตขึ้นม...