บทที่ 28 อย่าพูดแบบนี้

วันต่อมา

​ผมพาเพ่ยหลินไปซื้อของใช้ใหม่ที่ห้างสรรพสินค้าในเครือของตระกูล บรรยากาศระหว่างเรายังคงเต็มไปด้วยความอึดอัดและระยะห่างระหว่างเรา

ตลอดทางเธอก็เงียบ สายตาเหม่อมองออกนอกกระจกรถราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา แม้ผมจะพาเธอมาเดินห้างก็แล้ว เดินผ่านเครื่องประดับสวย ๆ งาม ๆ ก็ไม่อาจดึง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ