บทที่ 41 หลอกจุ๊บ

ฉันซบหน้าลงกับอกกว้างของไป๋อยู่พักใหญ่ เสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่นของเขาช่วยปลอบประโลมความหวาดกลัวในอกให้ค่อย ๆ สงบลง ความอุ่นร้อนจากอ้อมกอดนี้เปรียบเสมือนเกราะป้องกันพายุร้ายอันเกรี้ยวกราดที่เพิ่งพัดกระหน่ำใส่หัวใจของฉันยามบ่าย

​เมื่อความรู้สึกดิ่งวูบเริ่มผ่อนคลายลง ฉันจึงค่อย ๆ ดันตัวเองอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ