บทที่ 43 ขอจูบได้ไหม

เมื่อประตูห้องนอนของไป๋ปิดลงอย่างเบามือ ความเงียบสงบภายในห้องก็เข้ามาแทนที่ความอึดอัดจากชั้นล่าง แสงไฟสีส้มอบอุ่นส่องสว่างไปทั่วห้อง เพ่ยหลินผ่อนลมหายใจออกมาเบา ๆ ความรู้สึกเกร็งและประหม่าที่มีมาตลอดทั้งวันค่อย ๆ หายไปจนหมดสิ้น

​ไป๋เดินนำฉันไปนั่งลงที่ม้านั่งตรงปลายเตียง เขาไม่ได้แสดงสีหน้าตึงเครีย...