บทที่ 48 เด็กกำพร้า

​"ตั้งใจเรียนนะ" ผมสบตากับคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความต้องการ

​หลินหลินนิ่งอึ้งไปหลายวินาที ใบหน้าหวานร้อนผ่าวจนแทบระเบิด เธอรีบพยักหน้ารับอย่างลนลานเปิดประตูและก้าวลงจากรถไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่กล้าหันกลับมามองผมอีกเลย

​ผมนั่งมองแผ่นหลังบางที่รีบวิ่งเข้าอาคารเรียนไปด้วยรอยยิ้มมุมปาก ยอม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ