บทที่ 64 ภัยอันตรายอีกตัว

"ไป๋...อย่ากวนสิ" คนตัวเล็กปรือตามองผมอย่างไม่พอใจนัก เพราะผมทั้งจุ๊บทั้งหอมเธอซ้ำ ๆ จนเธอคงรู้สึกรำคาญเต็มทน

"ตื่นมาน่ารักได้แล้ว "

"พูดอะไรน่ะ" คนตัวเล็กลืมตาทันทีราวกับไม่เชื่อหู

"ก็ไป๋จีบเธออยู่ก็ต้องพูดจาเอาใจสิ มาเดี๋ยวไป๋พาไปกินข้าวนะ" พูดจบผมก็ค่อยๆ สอดแขนเข้าใต้ข้อพับขาและแผ่นหลังบาง ช้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ