บทที่ 78 งี่เง่า

​"ไม่อยากพูด...ก็ไม่เป็นไร " ฉันเอ่ยเสียงเรียบ น้ำตาที่เคยคลอเบ้าแห้งเหือดไป เหลือทิ้งไว้เพียงความเงียบที่ชวนอึดอัด

"ถ้าการพูดความจริงกับหลินมันยากขนาดนั้น... ก็ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว ถ้าไป๋มีเหตุผลบอกหลินหลินสักนิด หลินหลินยังไม่รู้สึกแย่เท่านี้เลย"

​"หลินหลิน... ฟังไป๋ก่อน..." ไป๋ซิงพยายามจะยื่นม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ