บทที่ 82 เชื่ออะไรได้อีก

ความเงียบสงบภายในห้องพักฟื้นของโรงพยาบาลยังคงดำเนินไปอย่างช้า ๆ และชวนอึดอัด

​ฉันนอนตะแคงข้างหันหน้าออกไปทางหน้าต่าง มองดูท้องฟ้าภายนอกด้วยความรู้สึกว่างเปล่า ฉันเองก็ไม่รู้หรอกว่าตอนนี้รักเขาเกินกว่าคำว่าเพื่อนไปแล้วหรือยัง แต่ฉันเกลียดคนโกหกที่สุด และไป๋ก็ทำให้ฉันผิดหวังที่สุดเหมือนกัน

แต่ฉันก็เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ