บทที่ 92 งานเลี้ยง

"เมื่อกี้...เธอบอกรักไป๋หรอ"

​คำถามทุ้มต่ำพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แต่เปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยนที่ดังขึ้นข้างหู ทำเอาฉันที่กำลังนอนหอบหายใจระส่ายอยู่บนเตียงคนไข้ถึงกับชะงักกึก นัยน์ตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ

​ให้ตายเถอะ... เมื่อกี้ระหว่างที่กำลังเคลิบเคลิ้มไปกับบทรักจนปากเจ้ากรรมของฉันมันเผลอพ่นค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ