บทที่ 24 ขอรางวัลหน่อย

ความเมื่อยล้าที่แผ่กระจายไปทั่วร่างทำให้ร่างเล็กบนเตียงนุ่มนอนบิดตัวไปมาอย่างเกียจคร้าน เปลือกตาคู่สวยไม่แม้แต่จะปรือขึ้นเพื่อมองสิ่งรอบข้าง 

ฟอดดดดดด!!

สันจมูกโด่งกดลงบนแก้มนุ่มที่ไร้การแต่งแต้ม เขานอนมองคนด้านข้างบิดตัวไปมาอยู่นาน แม้จะกอดเอวไว้หลวม ๆ ก็ไม่เกินความสามารถในการดิ้นของคนตัวเล็กแม้แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ