บทที่ 16 ของขวัญจากแม่

สามเดือนผ่านไปเร็วมาก วันนี้เธอต้องกลับไปมอแล้ว เฟื่องลดากอดแขนแม่เอาไว้แบบออดอ้อน

"หนูยังไม่อยากกลับไปเลย ขี้เกียจจัง" ลูกสาวอ้อน แม่ลูบผมลูกสาวก่อนจะขยับตัวลุกขึ้น แล้วไปหยิบของสิ่งหนึ่งมาให้ลูกสาว

"แม่ขอให้คุณพระคุณเจ้า คุ้มครองลูกสาวแม่ ขอให้แคล้วคลาดปลอดภัยนะลูก"

มือหยาบกร้านบรรจงสวมสร้อยเส้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ