บทที่ 30 สองคน

ใก้ลจะปิดเทอมแล้ว เหลือเวลาอีกไม่กี่วันเท่านั้น เฟื่องลดาร่าเริงเป็นพิเศษ เธอดีใจที่จะได้กลับบ้านไปหาแม่แล้ว หลังจากไม่เจอพบหน้ากันเกือบสามเดือน แต่คนข้างตัวกลับงอแงหน้าบึ้งขึ้นทุกวัน

"หมูไม่กลับได้ไหมอะ อัทธ์คิดถึง"

เค้าอ้อนเธอมาหลายรอบแล้ว ท่าทางหงอยๆน่าสงสารเหลือเกิน แต่เธอส่ายหน้า พร้อมกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ