บทที่ 31 คิดถึง

อัทธ์ยืนอยู่หน้าบ้านหลังเก่าตั้งแต่เช้าตรู่ เพียงแค่สามวันที่ไม่ได้นอนกอดเธอ ทำให้เค้านอนหลับไม่สนิทเอาซะเลย แม้แอร์ปรับอากาศในห้องจะเย็นฉ่ำ เตียงนอนจะนุ่มขนาดไหน ก็เทียบไม่ได้กับเนื้อตัวนุ่มนิ่มหอมกรุ่นที่เคยกอด เค้าตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง แล้วออกจากบ้านมาด้วยความคิดถึงสุดหัวใจ แม่โผล่หน้าออกมาดู...