บทที่ 56 ห้ามใจไม่ให้รัก(พอจะมีความหวังบ้างไหม)

ได้เวลาเลิกงานแล้ว รณพีร์รีบเก็บข้าวของลงใส่กระเป๋าของตัวเองอย่างเร่งด่วน วันนี้ทุกคนยังไม่มีทีท่าว่าจะกลับเร็ว ไม่มีโอกาสจะได้อยู่ตามลำพังแน่ๆ โทรหาก็ไม่ติด ส่งไลน์ก็บล้อก เค้าแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว เธอน่าจะทำงานอีกสักแปปแล้วจะกลับ เค้าต้องลงไปดักรอก่อน ไม่งั้นคงคลาดกัน

"กลับเร็วนะคะ อาจารย์พีร์ " เส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ