บทที่ 66 ห้ามใจไม่ให้รัก(ครอบครัวของพ่อ)

"ทำไมตื่นแต่เช้าเลย"

รณพีร์รับโทรศัพท์ระหว่างที่กำลังเดินมาที่ห้องทำงาน

"ไม่เช้าค่ะแปดโมงแล้วนะ"

เธอบอกเสียงอ้อนงัวเงียไป ปลายสายยิ้มออกมา

"นอนเถอะวันนี้ว่างไม่ใช่เหรอ"

เค้าย้ำอีกครั้ง

"หนูจะทำงานบ้านแล้วก็รอโทรศัพท์นะคะ โทรมาได้ตลอดเวลาถ้าอยากได้กำลังใจ" รณพีร์ยิ้มหน้าแดงแบบเก็บอาการไม่ได้

"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ