บทที่ 124 ทลาย

“ต้องเดินไปอีกไกลแค่ไหนเนี่ย!!” เฟยอี้หนิงสบถออกมาอย่างหัวเสีย นับตั้งแต่เริ่มออกเดินทางก็ผ่านมากว่าครึ่งวันแล้ว แต่กลับไม่มีทีท่าว่าจะเข้าใกล้แสงสีเงินได้เลย

ราวกับทุกครั้งที่เดินเข้าใกล้จุดแสงเล็ก ๆ ตรงหน้าก็จะลอยห่างออกไปไกล

เฟยอี้หนิงที่เร่งฝีเท้ามาตลอดหลายชั่วยามหยุดเคลื่อนไหว ตัดสินใจนั่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ