บทที่ 27 เด็กน้อยผู้ไร้เสียง

“เด็กน้อยใช้สิ่งที่ข้าให้ไปอย่างดีเลยนะ” น้ำเสียงหยอกเย้าคุ้นเคยดังขึ้นข้างหู เฟยอี้หนิงค่อย ๆ ขยับเปลือกตาเปิดขึ้นจึงพบว่าตรงหน้าคือเพดานห้องหลังหนึ่ง เมื่อหันหน้ามองตามเสียงถึงพบว่าข้างกายมีหญิงสาวในชุดสีขาวอมชมพูสะอาดตากำลังเท้าแขนจ้องมองตนอยู่

เฟยอี้หนิงกะพริบตาขึ้นลงสองสามครั้งให้ภาพตรงหน้...