บทที่ 43 จากกันด้วยรอยยิ้ม [2]

“....”

“แม่ไม่ร้องนะคะ แม่สวยที่สุดเวลายิ้มนะรู้ไหม” พูดจบก็หันไปหาบิดา

“พ่อช่วยกอดหนูกับแม่หน่อยสิ”

เฟยหมิงขยับตัวลุกขึ้นนั่งขอบเตียง ตั้งแต่ต้นจนจบนอกจากทำตามคำพูดลูกสาวชายวัยกลางคนก็เอาแต่เงียบ

เสาหลักของบ้านมือหนึ่งดึงลูกสาวเข้ามากอดอีกข้างโอบไหล่ภรรยาแน่น กระชับฝ่ามือบนไหล่ภรรยา ราวกับต้องก...