บทที่ 99 ไม่คิดว่าจะได้พบพานเร็วถึงเพียงนี้ [1]

“คุณหนูโปรดอภัยในความไม่รู้ของข้าด้วย เป็นข้าที่ตาหามีแววไม่ ท่านเก่งกาจทั้งยังจิตใจดีงามถึงเพียงนั้นตัวข้ากลับมองท่านผิดไป คุณหนูท่านได้โปรดอย่าได้ถือโทษข้าน้อยเลยนะขอรับ ข้าสัญญาว่าหลังจากนี้หากท่านสั่งให้ไปทางซ้าย ข้าไม่มีทางไปทางขวา”

“....” เฟยอี้หนิงมองคนตรงหน้าตาปริบ ๆ

หลังซัดเมิ่งจู๋จนส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ