บทที่ 12 น้าพักน้ำแรง

นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่6 ยกอาหารเสิร์ฟในร้านข้าวต้มร้านดังที่มีคนมาต่อคิวจำนวนมาก อักษรย่อชื่อโรงเรียนทำเอาแขกที่มาใช้บริการคิดว่า เค้าเป็นลูกหลานเจ้าของ

เจ้าของร้านส่ายหน้า แล้วโยนเสื้อยืดของร้านให้ใส่แทน ตั้งแต่นั้นมา การทำงานพาสไทม์กลางคืน ก็เป็นอาชีพที่เลี้ยงดูแผ่นดิน โดยที่คนเป็นพ่อ ต้องกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

หญิงสาวที่สวมชุดสวยมองเด็กหนุ่มตรงหน้าแล้วยิ้มกว้าง แผ่นดินน่าค้นหาเหลือเกิน ร่างบอบบางยืนรอเค้าจนกระทั่งปิดร้าน และเดินมาที่ร้านก๋วยเตี๋ยวข้างทาง นั่งทานมื้อดึกด้วยกัน

" น่ารักนะเนี่ย ยิ่งเป็นแบบนี้ ก็ยิ่งชอบ "

คืนนั้นหญิงสาววัยสิบเก้าปี ก็พาเค้าไปที่อพาร์ตเมนต์ของเธอ บทรักเต็มรูปแบบเกิดขึ้นที่นั่น เสียงหวานร้องครางดังลั่นห้อง แม้จะผ่านมาบ้างไม่น้อย แต่ไม่มีใครเหมือนเค้า แผ่นดินรู้จังหวะและจับอารมณ์ได้ดีเค้าทำให้เธออ้อนวอน ร้องขอ และ ปลุกเร้าตัวตนของเธอ ทุกอย่างมันจะดีกว่านี้ ถ้าแผ่นดินมีเงิน

" คีย์ชอบดินมากนะ รู้มั้ย "

เธอบอกกับเค้าก่อนที่เค้าจะกลับออกมา ร่างบอบบางในชุดผ้าเช็ดตัวผืนเดียวยืนเขย่งตัวจูบแก้มเค้าสองข้าง แล้วจูบที่ริมฝีปากบางๆ เค้าไม่ตอบอะไร แต่ผลักเธอเข้าไปในห้อง ดึงผ้าเช็ดตัวเธอออก เผยให้เห็นร่างกายขาวบางที่เพิ่งจบเกมรักไปได้ไม่นาน

" พูดแบบนี้อยากได้อีกเหรอ " เค้าย้อนถามแล้วเดินออกจากห้องมา สวนกับชายหนุ่มหน้าตาดีที่เดินไปที่ห้องที่เค้าจากมา

มอเตอร์ไซด์สีดำคันแรกราคาเกือบแสนบาทที่เค้าใช้เงินเก็บซื้อมาจากน้ำพักน้ำแรงจอดอยู่หน้าหอ เสียงสตาร์ทรถดังขึ้นพร้อมกับที่รถขี่ออกมาหาข้าวกิน

ผ่านหอหญิงที่มีเวสป้าสีฟ้าจอดอยู่ คุณหนูทราย อยู่บนหอคอยต่อไปเถอะ เค้าบอกผ่านสายลมตรงหน้าหอ ตั้งใจแล้วว่า จะมองเธอเป็นแค่เพื่อน แค่เพื่อนร่วมงาน เพื่อนร่วมคณะ เพื่อนร่วมสถาบัน เท่านั้นเอง

รถเก๋งคันสวยจอดหน้าหอตั้งแต่เช้า รุ่นน้องที่ผ่านไปผ่านมาทักทายรุ่นพี่หนุ่มสุดหล่อที่ยิ้มรับไหว้อย่างใจดี

" พี่บอย มารอใครคะ " รุ่นน้องแอบถามแล้วยิ้มให้ประธานวิศวะสุดหล่อและยังเป็นประธานสโมสรนักศึกษาอีกด้วย

" ไม่บอกครับ " คำตอบที่ตอบทีเล่นทีจริงทำเอาคนฟังอดเขินไม่ได้ ใครกันที่พี่บอยมารับ

ร่างบอบบางเดินหอบถุงหนังสือและกระเป๋าผ้าเดินลงมา พร้อมกับรอยยิ้มกว้างของคนที่รอ ทรายวิศวะนั่นเอง ที่ทำให้ชายหนุ่มมายืนรอแต่เช้า

" สวัสดีค่ะพี่บอย " รุ่นน้องสาวยกมือไหว้ทักทายอย่างสุภาพเล่นเดิม และเตรียมหากุญแจรถของตัวเอง

" มาครับพี่ช่วยถือ " คนที่ตั้งใจมารอยื่นมือออกไป แต่คนที่ถือของในมือส่ายหน้า

" ทรายเกรงใจค่ะ พี่บอยมารับทรายไปทานข้าวเช้าใช่ไหมคะ "

เจ้าตัวถามถึงเหตุผลที่เค้ามารับเธอ ก็แค่อยากคุยด้วยแบบส่วนตัวก็เท่านั้นเอง

" วันนี้ทรายมีเรียนสองตึก ต้องไปห้องสมุดด้วย ทรายเอารถไป แล้วไปเจอกันที่โรงอาหารคณะนะคะ "

น้องปี1ยิ้มหวานให้1กรุบแล้วเดินไปที่เวสป้าสีฟ้าของตัวเอง สตาร์ทรถแล้วขี่ออกไป ทิ้งให้คนที่รอยืนยิ้มอยู่คนเดียว ทำไมน่ารักแบบนี้ละครับน้องทราย ไม่ใช่เล่นตัวเลย แต่เป็นธรรมชาติมาก น่ารักเหลือเกิน

เพื่อนๆ ร่วมห้องที่นั่งอยู่กำลังสุมหัวดูการบ้านที่ต้องส่งเช้าวันนี้ แล้วอื้อฮือกับแผ่นดิน ที่ดูทีท่าจะไม่ค่อยสนใจอะไร แต่ทำการบ้านได้ครบทุกข้อ แถมยังเขียนลงสมุดได้อย่างเป็นระเบียบ

" นอกจากหล่อ เรียนดี แล้วมีอะไรที่ทำไม่ได้บ้างครับ คุณแผ่นดิน "

เพื่อนแซวออกมา พยายามดูการคิดวิธีการคำนวณทีละขั้นตอน แล้วดูตาม ก่อนจะกลับมาหัดทำด้วยตัวเอง

" มีก็มีที่ทำไม่ได้ เช่น จีบผู้หญิง "

คำตอบมาพร้อมกับคนที่เดินมาถึงวางของลงบนโต๊ะที่ว่าง สบตากันแวบเดียว แล้วทั้งหมดก็ยกมือไหว้ คนที่เดินตามมาติดๆ

" นั่นแน่ๆ พี่บอย มาพร้อมกับทรายหรือครับ อะไรยังไงครับเนี่ย "

คนที่เดินตามมารับไหว้แล้วยิ้มรับรุ่นน้อง มองคนที่ถูกแซวทำหน้านิ่งเฉย ก่อนจะบอกเสียงเบา

" ไปครับ ทานอะไรดี "