บทที่ 25 สายตามันหลอกไม่ได้

เสียงเพลงเมื่อวาน เพราะเท่าใด ไม่สำคัญเพราะวันนี้แผ่นดินปล่อยทุกอย่างจนหมด สายตาที่มองคนตรงหน้า เต็มไปด้วยคำบอกเล่าในเพลง

เพื่อนร่วมสถาบันอยากจะกรี้ดกับความหวานละมุน มันไม่ใช่การแสดงแล้วมันเป็นของจริง

เสียงกีต้าร์และเสียงเพลงจบลงพร้อมกับเสียงปรบมือคนสองคนยืนจับมือกัน กลางเวที ยิ้มให้กัน มือสองมือท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ