บทที่ 4 นักศึกษาปี1

นักศึกษาปี1มัดผมยาวเอาไว้ที่กลางศีรษะ สวมเสื้อนักศึกษาพอดีตัว กระโปรงพลีทสีดำสนิท กับรองเท้าแฟลตสีดำ ถือกระเป๋าผ้าลายดอกไม้ เดินลงมาที่ใต้ถุนอาคาร ที่เพื่อนสตาร์ทรถรออยู่แล้ว

" เราว่า เราควรจะมีซักคัน เกรงใจกี้ต้องคอยรับส่ง "

นักศึกษาที่นี่ ขี่มอเตอร์ไซด์กันเป็นยานพาหนะประจำตัว น้อยคนนักจะใช้รถยนต์

" สบาย ไม่ใช่ปัญหาถ้าเวลาเรียนตรงกัน แต่ถ้าวันไหน เรียนไม่ตรงกัน เลิกเรียนมืดค่ำ เรียนคนละตึก แบบนี้ ทรายจะ

ลำบากความจริง จะรอรถเล็กในมอก็ช้า แต่ไม่แน่นะ อาจจะมีหนุ่มๆ มาเสนอตัวคอยดูแล "

เพื่อนสาวแซวออกมาระหว่างขี่รถมาด้วยกัน

" ยัง เรายังไม่คิด " คนที่ซ้อนท้ายบอกยิ้มๆ

" จ้า ทรายยังไม่ต้องคิดหรอก เพราะมีคนอื่นคิดแทนแน่ วันนี้ไปกินข้าวในโรงอาหารวันแรก ถ้าไม่มีคนมาจีบ อย่าเรียกว่ากี้เลย ยอมให้เรียกหมากี้ "

คนฟังหัวเราะลั่นออกมา มองเพื่อนสาวที่พูดจาแบบนี้แล้วอดรู้สึกดีไม่ได้ กี้ก็น่ารัก ร่าเริงสดใสดี ใครๆ ก็คงจะชอบกี้เหมือนที่ทรายชอบ

รถมอเตอร์ไซด์จอดเรียงรายนับสิบคัน มื้อเช้าของโรงอาหารกลาง แน่นขนัดไปด้วยน้องใหม่ที่วันนี้มีเรียนรวมกันซะเป็นส่วนใหญ่

รูมเมทสาวมองหาที่นั่งอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวางถุงหนังสือใบใหญ่ แล้วยืนจับจองที่นั่ง

" ทราย ตัวเองไปซื้อข้าวก่อน เค้าจะจองที่ให้ " เพื่อนสาวรับถุงหนังสือในมือมาวางเอาไว้ แล้วรับถุงผ้าลายดอกไม้มาวางอีกใบ

" ยังไม่รู้จะกินอะไรเลย กี้ไปเลือกก่อนได้เลย "

เพราะความเกรงใจทำให้อาสาจะนั่งรอเพื่อน

" โอเค เอาน้ำเปล่า หรือกาแฟเย็น " คนคล่องแคล่วถามขึ้นมา

" อเมริกาโน่เย็นจ้ะ " คนที่นั่งรอตอบไปแล้ว มองไปรอบๆ ที่มีเพื่อนร่วมชั้นปี นั่งเรียงรายกันหลายสิบคน

" เธอ เรียนปี1เหรอ ชื่ออะไร " ชายหนุ่มผิวขาวจัดใส่แว่นตาเดินเข้ามาทักทาย พร้อมกับส่งโทรศัพท์มือถือให้

" เราเรียนแพทย์ ชื่อตี๋ ขอเบอร์หน่อยได้ไหมครับ " น้ำเสียงสุภาพ ใบหน้าแดงจัด ทำเอาคนที่นั่งอยู่แอบยิ้ม แต่ส่ายหน้าช้าๆ

" ไม่สะดวกค่ะ ขอโทษทีนะ " หญิงสาวบอกยิ้มๆ แล้วควานหาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋า ที่สั่นครืดคราด

" เป็นไง กี้ไม่เป็นหมาแล้วใช่ไหม " คนที่ยืนอยู่ตรงร้านข้าวมันไก่โบกมือมาทันที

" จ้า ไม่เป็นหมาแล้ว ซื้อมาเผื่อด้วยเลย เดี๋ยวไปช่วยยก "

แม้ว่าจะมีใครหลายคนเดินกันในโรงอาหาร แต่ความโดดเด่นเปล่งประกาย ยังมีให้เห็น ร่างบอบบางเดินตรงไปหาเพื่อน พร้อมกับสายตาของคนหลายคนที่มองมา

ด้วยความสนใจ นักศึกษาชายมองหญิงสาวที่เดินผ่านไปพร้อมกลิ่นน้ำหอม หอมละมุน

" คนนี้ ต้องติดท้อปไฟว์แน่นอน " คนที่กำลังกินข้าววางช้อนลงแล้วมองตามไป

แผ่นดินเงยหน้าขึ้นมอง แล้วอมยิ้มออกมาทันที

" คนนี้ดูทรงแล้ว ครุแน่นอน หรือไม่ก็พยาบาล " คนพูดมากดูทรงแล้วบอกเพื่อนทันที

" แพทย์ กูว่า เรียนหมอ สวยหวาน ยิ้มเย็นๆ แบบนี้ คนไข้เห็นหน้าหายป่วยเลยมึง "

" ว่าไปนั่น เรื่อยเปื่อย หมอบ้าอะไร ครู ครับ ต้องครู หรือไม่ก็พยาบาล "

อีกคนออกความเห็น คนที่กินข้าวอิ่มแล้วส่ายหน้า ยกน้ำขึ้นดื่ม แล้วลุกขึ้นทันที

" กูไปก่อน " เพื่อนทั้งหมดพยักหน้า โบกมือให้

" ไอ้คนโลกส่วนตัวสูง มึงดูมันนะ มันขีดเส้นใต้ใส่เราไว้ว่า ห้ามมา "

" มันปกติ มีแต่มึงพูดมาก ไอ้ทิน " เพื่อนร่วมโต๊ะบอกยิ้มๆ แล้วเดินไปเก็บจานตามไอ้ดินไปติดๆ

" วันนี้มีรับน้องคณะตอนเย็น ทรายจะกลับหอยังไง" รูมเมทถามด้วยความเป็นห่วง

" ไม่เป็นไร กลับได้แหละ " คนที่ไม่มีรถบอกเพื่อความสบายใจ ตั้งใจแล้วว่า ยังไงจะต้องซื้อรถสักคนให้ได้ จะได้ไม่เป็นภาระคนอื่น

" ถ้ากลับไม่ได้โทรมานะ เดี๋ยวกี้จะมารับ โอเค๊ " รูมเมทบอกยิ้มๆ แล้วรีบลุกขึ้นทันที

" ไปแล้วนะ เพื่อนเค้าไปแล้ว " กลุ่มเภสัชกลุ่มใหญ่ลุกไปแล้ว ทำให้คนที่แยกออกมา ต้องรีบตามไปทันที

นาฬิกาข้อมือบอกเวลาอีก10นาทีจะเริ่มคลาสแล้ว ข้าวในจานหมดเรียบร้อย กาแฟเย็นหมดไปครึ่งแก้ว ก็พอแล้ว สำหรับเช้านี้

ห้องเรียนรวมขนาดใหญ่ที่เปิดประตูเข้าไป ทำเอาคนในห้องมองกันเป็นตาเดียว

นักศึกษาชั้นปีที่1เลือกนั่งหน้าห้องกันเต็มหมดแล้ว เหลืออีกเพียงไม่กี่ที่ที่อยู่ด้านข้าง และด้านหลังที่ยังมีที่อยู่ตรงกลาง

กระเป๋าผ้าสีดำวางอยู่ที่เก้าอี้ว่าง ถูกนำออกทันที ที่เธอเดินไปถึง

" ไม่มีคนนั่ง " เค้าเอาของของตัวเองออก แล้วบอกกับเธอ

" ขอบคุณนะ " คนที่เพิ่งเดินเข้ามา ค่อยๆ ขยับตัวนั่งลง แล้วมองคนข้างๆ ก่อนจะหยิบหนังสือเรียนออกมา แว่นสายตาที่สวมเวลาเรียนหนังสือ ทำเอาคนข้างๆ เหลือบมอง แล้วก็ใจกระตุก เมื่อเธอยิ้มให้

อีกแล้วไอ้ดิน แค่ยิ้มก็ใจกระตุกแล้วไอ้ดิน

" เรียนวิดวะหรอ " เธอชี้ไปที่หน้าปกหนังสือของเค้า ที่เขียนว่า แผ่นดิน/วิศวะเครื่องกล64