บทที่ 47 ฝากเนื้อฝากตัว

 คนที่ครอบครัวอบอุ่นมาตลอด ไม่เคยขาดตกบกพร่องใดใด น้ำตาไหลพราก แผ่นดินของเธอต้องเจ็บปวดแค่ไหน เธอไม่อาจรับรู้ได้เลย ภาพที่คนอื่นสัมผัส คือแผ่นดินผู้เงียบเฉย เย็นชา ไร้หัวใจ เก็บตัว แต่กับเธอ เค้าเป็นผู้ชายที่น่ารักที่สุด จริงใจ ตรงไปตรงมา และใส่ใจเธอที่สุดเช่นกัน

" ทรายจะไม่ไปไหน สัญญา "เธอกอดเค้าเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ