บทที่ 6 ชุดช้อปสีเลือดหมู

แผ่นดินสตาร์ทมอเตอร์ไซค์ของตัวเอง แล้วขับออกจากอาคารเรียนรวม ตรงมาที่ตึกคณะ มองรุ่นพี่และเพื่อนกลุ่มใหญ่ แล้วหน้าตึงขึ้นมาทันที ดูทุกคนจะสนใจตัวเค้าขึ้นมา 

" มาแล้วจ้า ว่าที่เดือนของเรา " รุ่นพี่สาวบอกกับคนที่เพิ่งเดินมาถึงทำหน้าตางงอยู่

" ไม่ต้องงงเลยค่ะน้อง พวกพี่ตั้งใจเลือกน้องแล้ว " คนหน้าบูดถอนหายใจทันที เดือนคณะอะไร ไม่เอา

" ไม่เป็นครับ ไม่สะดวก ไม่ว่าง "

เค้าตอบปฏิเสธออกไป เป็นจังหวะเดียวกับรุ่นพี่ผู้ชายเงียบเสียง มองคนที่เพิ่งมา

" ดีมาครบแล้วทั้งคู่ ปีนี้วิดวะเราจะต้องประกาศก้องไปทั่วให้ทุกคนได้รู้ ว่าเรามีดี "

เสียงปรบมือดังลั่นโรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่มีรุ่นพี่รุ่นน้องมาทานอาหารกลางวัน ทุกชั้นปี

" ตัวแทนของเราปีนี้ น้องทรายกับน้องดินจ้า " 

เพื่อนปรบมือดังสนั่น คนที่ตั้งใจจะไม่ทำไม่เอาอะไรทั้งนั้น ปิดปากเงียบทันที เค้าไม่ได้คิดอะไรมากมาย ก็อยากร่วมกิจกรรมก็แค่นั้นเอง

" น้องทรายคะ น้องทรายก็พอรู้เนอะว่าตัวเอง สวยมาก ดังนั้น เราจะไปบอกให้ทุกคนได้รู้ ว่าทั้งสวยทั้งเก่ง คือน้องทราย "

คนที่ตกกะไดพลอยโจนยิ้มหน้าเจื่อนมองอีกคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล แล้วยิ้มให้กำลังใจซึ่งกันและกัน ถ้ามี๊รู้ว่าลูกสาวได้ประกวดดาวเดือน คงจะยิ้มกว้าง เพราะมี๊ของเธอก็ได้เป็นดาวมหาวิทยาลัยเช่นกัน 

" ทรายจะทำให้เต็มที่เลยค่ะ "

หญิงสาวบอกกับรุ่นพี่แล้วมองเพื่อนใหม่ที่นั่งอยู่ ป๊าบอกว่า ชีวิตมหาวิทยาลัยสนุกมาก ใช้ให้คุ้ม เรียนให้หนัก แต่เล่นให้หนักกว่า

คนที่ไม่อยากทำอะไร ทำหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอะไรออกมา เท่านี้ก็ถือว่าดีแล้ว สำหรับการตอบโต้ของคนที่ชื่อแผ่นดิน ที่โคตรดื้อเงียบยิ่งกว่าใคร 

" วันนี้เลิกคลาสสี่โมงเย็น ปี1ปี2มาเจอกันที่นี่นะครับน้องๆ ปี3มีงาน ปี4ก็มีงาน คงไม่ได้มา ปี2ดูแลน้องให้ดีนะ "

พี่ปี4ในชุดเสื้อช้อปสีแดงเลือดหมูบอกกับน้องๆ แล้วเดินแยกตัวไป หัวหน้าของรุ่นมองน้องทรายแล้วยิ้มออกมา จนเพื่อนต้องแซว 

" ว่ายังไงครับเพื่อน มองน้องตาไม่กระพริบเลย " คนถูกแซวยิ้มกว้าง ไม่ตอบ ก็ชอบจริงๆ นั่นแหละ น้องทรายน่ารัก

" คุณทราย พี่ทราย คุณหนูทราย "

คือคำนำหน้าที่คนในครอบครัวเรียกกัน พนักงานในโรงงานก็ยังเรียกแบบนี้ เพราะคุ้นเคยมาตั้งแต่เล็ก ไทยแมนสตีลเป็นธุรกิจของครอบครัว เป็นสิ่งที่ต้องสืบทอดสานต่อ แม้ป๊าจะตามใจและให้อิสระเต็มที่แต่เพราะรู้ว่า อีกไม่นาน โรงงานของป๊าต้องเป็นของเธอและน้องชาย

" พี่ทรายอยากเรียนวิศวะจริงๆ ใช่ไหมลูก "

ป๊าถามด้วยความไม่เข้าใจ ลูกสาวคนสวย เรียนดี ตั้งใจเรียน น่าตาน่ารักแบบพี่ทราย ขัดกับทุกอย่างที่ตั้งใจจะเรียน เด็กหญิงมอต้นยิ้มให้ป๊าที่ขับรถไปรับที่โรงเรียน แล้วใช้เวลานี้พูดคุยกัน

" พี่ทรายอยากเรียนค่ะ อาจจะไม่ได้ถึงขั้นหลงใหลแต่พี่ทรายอยากเรียน " ลูกสาวยิ้มหวานตอบป๊า แล้วบอกเสียงอ้อน

" ป๊าไม่ต้องห่วงนะคะ พี่ทรายเรียนได้ แล้วจะตั้งใจเรียนให้ดีด้วย"

ลูกสาวย้ำคำบอกกับผู้เป็นพ่อ คนที่ผ่านการเรียนมาก่อน อดห่วงไม่ได้วิชาเรียนหนักมาก โปรเจ็คก็เยอะ แถมในมหาวิทยาลัยกิจกรรมยังแน่น และลูกสาวป๊าก็สวยน่ารักเหลือเกิน รับรองว่า มีหนุ่มๆ มาจีบแน่นอน

" น้องทราย น้องทราย " เสียงรุ่นพี่เรียกทำให้คนที่กำลังคิดย้อนไป รู้สึกตัว แต่สายตาคนที่นั่งข้างๆ ทำเอาหนาวๆ ร้อนๆ ขึ้นมา

" ค่ะพี่ " คนถูกเรียกขานรับแล้วทำหน้างอนแบบไม่รู้สาเหตุให้กับคนทำหน้าดุใส่ แต่คนข้างๆ กลับอมยิ้ม

" คือว่า มหาวิทยาลัยของเรา การประกวดดาวเดือนของแต่ละคณะ ต้องโชว์ความสามารถเล็กๆ น้อยๆ แต่ปัวะปัง น้องทรายทำอะไรได้บ้างคะ "

ความสามารถพิเศษ ของพี่ทรายคือการกินค่ะ เธอคิดในใจ แต่ไม่กล้าตอบ

" น้องดินละคะ ทำอะไรได้บ้าง " รุ่นพี่ถามเสียงหวาน แม้จะได้ใบหน้าเรียบเฉยตอบกลับมา เดือนคนอื่นอาจจะยิ้มโปรยเสน่ห์ แต่เดือนของวิดวะ อยู่เฉยๆ ก็หล่อแล้ว มาดนิ่ง สุขุมแบบนี้แหละใช่เลย

" เล่นกีต้าร์ครับ "

บทก่อนหน้า
บทถัดไป