บทที่ 100 ตัวโตขึ้นตอนโมโห

นวลปรางเดินออกมารับบุตรชายที่หน้าบ้านทันทีที่รถขับเคลื่อนเข้ามาจอด นางยิ้มน้อย ๆ เมื่อเห็นแพรไหมที่นั่งเคียงคู่มากับบุตรชายลงจากรถเดินมาหา

“สวัสดีค่ะคุณแม่” แพรไหมยกมือไหว้

“ไหว้พระเถอะจ้ะหนูแพร” นวลปรางรับไหว้พร้อมยิ้มให้อย่างเอ็นดู

“หิวรึยังครับแม่ ขอโทษนะครับที่ผมมาช้าไปหน่อย” ชายหนุ่มถามมารดา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ