บทที่ 112 คุโรบุตะคำหวาน

หลังจากจัดลูกทัวร์เข้าที่พักได้ก็ปาเข้าไปตอนบ่ายแก่ ๆ พัลลภเดินออกมาจากออฟฟิศพร้อมกับแพรไหม ด้วยความอบอุ่นใจที่สุด ชายหนุ่มมีใบหน้าที่สดชื่นแจ่มใส เดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

“คุณแพรครับ ไปกินข้าวกันนะครับ ผมมัวแต่ยุ่ง ๆ ยังไม่ได้กินข้าวเที่ยง พอเสร็จเรื่องยุ่งเพิ่งจะรู้ตัวว่าหิวมากเลยครับ” ชายหนุ่มตัดสิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ