บทที่ 141 เข้าหอ

“แหวน...” เธอพึมพำพร้อมกับหันไปมองคนที่นั่งยิ้มทำตาหวานฉ่ำอยู่ข้าง ๆ

“ครับ แหวน...แหวนที่ผมเคยให้คุณแพรสวมไว้ จำไม่ได้หรือครับ”

“จำได้ค่ะ แต่คุณเอามาใส่ไว้ในอาหาร คุณไม่กลัวว่ามันจะติดคอแพรหรือคะ” หญิงสาวถามขึ้น ซ่อนรอยยิ้มขำขันเอาไว้ เธอไม่คิดว่าตาพ่อครัวใหญ่จะทำอะไรหวาน ๆ แบบนี้เป็นด้วย

“โธ่ คุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ