บทที่ 23 เอ๋อ แต่มีความคิด

“น่า เดี๋ยวแพรมาอีกนะ อย่าเศร้าไปเลย พุดซ้อนเราก็อย่าซนมากนักล่ะ ซ่อนกลิ่นก็อย่าทำเลอะเทอะให้น้าเบญเหนื่อย มาคราวหน้าแพรจะซื้อตับมาให้กินอีก นะ นะ” เธอเอามือลูบหัวทั้งสองตัวแผ่วเบา ธาวินเดินมาดูเธอล่ำลาเจ้าหมาน้อยอย่างเศร้าสร้อยก็อดสงสารไม่ได้ เธอคงอยากกลับมาอยู่บ้านมาก ถึงยอมทำทุกอย่างขนาดนี้ แต่มั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ