บทที่ 44 บางครั้งผมไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร

“หนู เอานี่ไปกิน” ชายหนุ่มยื่นไก่ทอดทั้งหมดให้กับเด็กชาย เด็กน้อยมองเขาด้วยสายตาระแวดระวัง

“แม่หนูอยู่ไหน แล้วทำไมมาอยู่ที่นี่” เด็กชายตัวเล็กนิ่งเงียบยังไม่ยอมรับของที่เขาส่งให้ ชายหนุ่มทรุดกายลงนั่งข้าง หยิบน่องไก่ชิ้นใหญ่จากถังออกมาส่งให้

“กินสิครับ” กลิ่นไก่ทอดหอมกรุ่นที่โชยอยู่ตรงหน้า เด็กน้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ