บทที่ 50 อดีต

แพรไหมนั่งรอชายหนุ่มอาบน้ำอยู่บนโซฟาในตอนเช้า เธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วจึงนั่งรอ ก่อนจะได้ยินเสียงเปียโนแว่วมา เสียเปียโนอันไพเราะที่เธอฟังแล้วถึงกับเผยรอยยิ้มออกมา แม้ไม่รู้ว่ามันเป็นเพลงอะไรแต่มันหวานเสนาะโสตเป็นที่สุด และเสียงนั้นก็ดึงเธอให้ลุกขึ้นยืน

“ไปดูซะหน่อยดีกว่า คุณวาทินเล่นเปียโนอีกแล้ว...