บทที่ 55 คิดถึงแม่วิไล

“งั้นผม เอ๊ย พี่ทำเมนูใหม่อีกเมนูหนึ่งที่จะทำขายที่ไร่ส่องหล้าให้น้องแพรทานก็แล้วกันนะครับ” เขาหันมาพูดกับเธออย่างอ่อนหวานแถมด้วยยิ้มมุมปากนิด  ๆ

หญิงสาวอดยืนอึ้งกับคำพูดนั้นของเขาไม่ได้ เธออดคิดไม่ได้ว่าเขาคงสับสนพูดผิดพูดถูกเป็นแน่เพราะ

“เอ่อ นี่มันไม่ใช่ที่บ้านนี่คะ เรียกฉันแบบที่คุณเคยเรียกก็ไ...