บทที่ 86 คืนแหวน

พัลลภเดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ออกมาจากในไร่พร้อมกับสาวน้อยที่เดินเคียงข้างมากับเขา ชายหนุ่มยอมรับว่าคำพูดซื่อ ๆ และท่าทางไม่มีพิษภัยของเธอทำให้เขารู้สึกสบายใจได้ไม่น้อย เสียงหวานที่คอยชี้ชวนให้เขาชมโน่นชมนี่ในไร่ มันทำให้เขาแทบไม่อยากจะเดินออกมาเลย ถ้าเธอไม่บอกว่ามีงานที่จะต้องทำต่อ เขาคงจะขอให้เธอพาชมไร...