บทที่ 47 หนี
ตอนที่47 หนี
เขมมินทรา
ฉันขยับตัวลุกขึ้นหลังจากพี่วินท์ออกจากห้องไปได้ไม่นานมากก่อนจะลงจากเตียงและหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าที่เก็บไว้ตั้งแต่แรกเดินออกจากห้องนี้ไป
ตอนแรกฉันหลับไปแล้วจริงๆ แต่รู้สึกตัวตอนที่พี่วินท์เอาผ้ามาเช็ดหน้าให้ แต่ฉันไม่ได้ลืมตาเพราะไม่อยากพูดหรือคุยอะไรกับเขาต่อในตอนนี้ แต่ใครจะ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ตัวเรียกลูกค้า
2. บทที่ 2 เมียตามกฎหมาย
3. บทที่ 3 อาจารย์ที่ปรึกษา
4. บทที่ 4 เรียกหา
5. บทที่ 5 หาคำตอบ
6. บทที่ 6 บริการ
7. บทที่ 7 ความรู้สึกที่แปลกไป
8. บทที่ 8 ครั้งแรก
9. บทที่ 9 หลุดพ้น
10. บทที่ 10 ผู้หญิงของเขา
11. บทที่ 11 ตอบรับ
12. บทที่ 12 ไม่เปิดใจ
13. บทที่ 13 เหมือนเป็นภรรยา
14. บทที่ 14 ไม่รู้สึกผิด
15. บทที่ 15 แต่เป็นเธอ
16. บทที่ 16 ผ่านมาเยอะ
17. บทที่ 17 ใจแตก
18. บทที่ 18 ใกล้ชิด
19. บทที่ 19 ลงโทษ
20. บทที่ 20 คิดไม่ซื่อ
21. บทที่ 21 รุก
22. บทที่ 22 คุ้นเคย
23. บทที่ 23 ทำผิด
24. บทที่ 24 คบกัน
25. บทที่ 25 หวังความรัก
26. บทที่ 26 ไปเที่ยว
27. บทที่ 27 เปลี่ยนบรรยากาศ
28. บทที่ 28 จัดการเอง
29. บทที่ 29 ความสุขอยู่ตรงหน้า
30. บทที่ 30 ทำไม่ได้
31. บทที่ 31 ทำตัวยังไง
32. บทที่ 32 มีเรื่องจะคุย
33. บทที่ 33 ไร้เหตุผล
34. บทที่ 34 หวง
35. บทที่ 35 ท้อง
36. บทที่ 36 พูดถึงใคร
37. บทที่ 37 ภาวนา
38. บทที่ 38 เลิก
39. บทที่ 39 ปิดบัง
40. บทที่ 40 หาความจริง
41. บทที่ 41 ข่าวฉาว
42. บทที่ 42 ยอมรับ
43. บทที่ 43 เมียน้อย
44. บทที่ 44 ภรรยาของเขา
45. บทที่ 45 ไม่มีโอกาสเลือก
46. บทที่ 46 ไม่ปล่อย
47. บทที่ 47 หนี
48. บทที่ 48 เป็นเรื่องจริง
49. บทที่ 49 ถึงเวลาจัดการ
50. บทที่ 50 ต้องการหย่า
ย่อ
ขยาย
