บทที่ 49 ถึงเวลาจัดการ
ตอนที่49 ถึงเวลาจัดการ
อัครวินท์
“โถ่เว้ย!” ผมสบถออกมาอย่างหัวเสียหลังจากติดต่อเขมมินทราไม่ได้ และผมก็ไม่รู้ว่าเธอหายไปไหน
เมื่อเย็นผมรีบกลับบ้านไปหลังจากที่แม่หมดสติ และพอเห็นว่าฟื้นแล้วและไม่ได้เป็นอะไร ผมก็รอแม่หลับแล้วรีบกลับมาคืนทันที แต่พอกลับมาผมก็ไม่เจอเธอแล้วและของเธอก็เอาไปหมด ผมพยายามต...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ตัวเรียกลูกค้า
2. บทที่ 2 เมียตามกฎหมาย
3. บทที่ 3 อาจารย์ที่ปรึกษา
4. บทที่ 4 เรียกหา
5. บทที่ 5 หาคำตอบ
6. บทที่ 6 บริการ
7. บทที่ 7 ความรู้สึกที่แปลกไป
8. บทที่ 8 ครั้งแรก
9. บทที่ 9 หลุดพ้น
10. บทที่ 10 ผู้หญิงของเขา
11. บทที่ 11 ตอบรับ
12. บทที่ 12 ไม่เปิดใจ
13. บทที่ 13 เหมือนเป็นภรรยา
14. บทที่ 14 ไม่รู้สึกผิด
15. บทที่ 15 แต่เป็นเธอ
16. บทที่ 16 ผ่านมาเยอะ
17. บทที่ 17 ใจแตก
18. บทที่ 18 ใกล้ชิด
19. บทที่ 19 ลงโทษ
20. บทที่ 20 คิดไม่ซื่อ
21. บทที่ 21 รุก
22. บทที่ 22 คุ้นเคย
23. บทที่ 23 ทำผิด
24. บทที่ 24 คบกัน
25. บทที่ 25 หวังความรัก
26. บทที่ 26 ไปเที่ยว
27. บทที่ 27 เปลี่ยนบรรยากาศ
28. บทที่ 28 จัดการเอง
29. บทที่ 29 ความสุขอยู่ตรงหน้า
30. บทที่ 30 ทำไม่ได้
31. บทที่ 31 ทำตัวยังไง
32. บทที่ 32 มีเรื่องจะคุย
33. บทที่ 33 ไร้เหตุผล
34. บทที่ 34 หวง
35. บทที่ 35 ท้อง
36. บทที่ 36 พูดถึงใคร
37. บทที่ 37 ภาวนา
38. บทที่ 38 เลิก
39. บทที่ 39 ปิดบัง
40. บทที่ 40 หาความจริง
41. บทที่ 41 ข่าวฉาว
42. บทที่ 42 ยอมรับ
43. บทที่ 43 เมียน้อย
44. บทที่ 44 ภรรยาของเขา
45. บทที่ 45 ไม่มีโอกาสเลือก
46. บทที่ 46 ไม่ปล่อย
47. บทที่ 47 หนี
48. บทที่ 48 เป็นเรื่องจริง
49. บทที่ 49 ถึงเวลาจัดการ
50. บทที่ 50 ต้องการหย่า
ย่อ
ขยาย
