บทที่ 110 ไม่ให้อภัย

‘เสี่ยโต’

เธอรีบกดรับสายแล้วเบี่ยงตัวออกจากกลุ่มนักข่าวเล็กน้อย “ฮัลโหล เสี่ย มีอะไรคะ”

เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังลอดออกมาจากปลายสาย “เห็นข่าวแล้วน่ะสิ”

“เสี่ยคะ เรื่องนี้…” คณิตากลืนน้ำลายลงคอ พยายามควบคุมน้ำเสียง “หนี้ที่ฉันติดค้างช่วงนี้คงยังหาลูกค้าไปเล่นไม่ได้ เสี่ยขยายเวลาให้ฉันเถอะนะคะ”

“อ้อเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ