บทที่ 13 หนี้เจ็ดร้อยล้าน

รุ่งโรจน์แค่นหัวเราะ “เหอะ…รักกันเอง ไม่มีใครคิดจะขอบใจลูกดาวสักคำไม่พอ ยังจะไม่ช่วยกันทวงสิทธิ์ที่ม่านดาวควรจะได้อีก” เขาหัวเราะสมเพชตัวเองเบาๆ จากนั้นก็ลุกออกจากโต๊ะ เดินไปรอที่รถเพียงลำพัง

“คุณพ่อเวอร์ไปไหมคะ แค่ลูกคนใช้ จะทำไมนักหนา”

“คุณพ่อของเราน่ะ ปลื้มใจว่ามันเสียสละ แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ ชาติ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ