บทที่ 2 ขอทดแทนบุญคุณ

“ดาว…ไม่จริงหรอก ดาวแกล้งพี่ใช่ไหม ไหนกล้องซ่อนไว้ตรงไหน เอาใหญ่แล้วนะคะ” แทนคุณส่ายหน้าไม่เชื่ออย่างเด็ดขาด คนที่ตั้งแต่คบหากันมาไม่เคยมีเรื่องผิดใจกันแม้แต่ครั้งเดียว จู่ๆ จะมาบอกเลิกเลยมันถูกต้องแล้วหรือ ในใจของหมอหนุ่มคิดแต่ว่านี่เป็นแผนทำคลิปแกล้งแฟนไว้ลงติ๊กต็อกของม่านดาวแน่ๆ

ม่านดาวที่เห็นแทนคุณแสดงออกมาว่าเขาไม่เชื่อถือเสียด้วยซ้ำก็สะอื้นร้องไห้ออกมาจนตัวโยน แทนคุณคือแฟนคนแรกในชีวิตของเธอ และเป็นคนที่คิดว่าจะต้องอยู่เคียงข้างไปตลอดชีวิต มันจบสิ้นลงแล้วเพราะเธอต้องเลือกทำให้สิ่งที่ถูกต้อง 

“ถ้าจะบอกเลิกพี่ ดาวก็ควรจะมองหน้าพี่ด้วย”

“ดาวไม่กล้า ดาวเสียใจ…ฮือ เราแยกกันเลยได้ไหมคะ ฮึก” ม่านดาวร้องไห้สะอึกสะอื้นพยายามตัดจบให้รวดเร็วที่สุด มือคว้ากระเป๋าผ้ามากำไว้

“ดาวเสียใจแล้วจะบอกเลิกพี่ทำไมคะ” แทนคุณพยายามอย่างหนักที่จะประคองน้ำเสียงไม่ให้สั่นเครือ เขาไม่เข้าใจอะไรเลยสักนิดเดียว ม่านดาวเป็นฝ่ายมาบอกเลิก แต่กลับร้องไห้จนคนทั้งร้านหันมอง คิดว่าเขาเป็นตัวการที่ทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆ ต้องเสียใจ

“ไม่อย่างนั้นก็เฉลยมาได้แล้วว่าดาวล้อเล่น พี่จะไม่โกรธเลยสักนิดที่ดาวเล่นอะไรแผลงๆ แบบนี้”

ดวงหน้าอ่อนหวานเงยขึ้นมาพร้อมม่านน้ำตาที่ไหลเป็นสาย เธอไม่อาจมองใบหน้าของแทนคุณได้ชัดเจนนัก แต่เท่าที่พอจะมองเห็นผ่านคลื่นความเสียใจ คือความตะลึง สับสน และเจ็บปวด 

เธอสูดหายใจลึก “ดาวพูดจริงค่ะ” 

แทนคุณก้มหน้าลงเล็กน้อยวางท่าสุขุม นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาต้องเลิกกับแฟนเสียหน่อย แม้จะซื้อแหวนและเตรียมชวนม่านดาวไปตระเว็นดูบ้านแล้ว แต่เขาจะฟูมฟายใหญ่โตก็คงไม่ได้

“เพราะอะไรคะ” แทนคุณเม้มปาก ความสัมพันธ์ที่ผ่านๆ มา เขาตอบได้ทันทีว่ามันผิดพลาดไปตรงที่ใด แต่กับม่านดาว เขาคิดไม่ออกเลยจริงๆ ว่าสาเหตุมันมาจากสิ่งใด “ดาวบอกพี่ได้ไหมว่าทำไมถึงอยากเลิกกันแบบนี้”

“ดะ…ดาวมีคนอื่นค่ะ เขารวยกว่าพี่แทน มีอนาคตมากกว่าพี่แทน เขาจะทำให้ดาวสุขสบายมีกินไปตลอดชาติ” ม่านดาวแข็งใจ เล่นบทนางร้ายหิวเงินและนอกใจเพื่อให้แทนคุณตัดใจจากเธอได้เร็วขึ้น

“ดาว…ถ้าดาวอยากเป็นแม่บ้าน พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรสักนิด พี่เลี้ยงดาวได้ เงินเดือนพี่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะต้องไปกัดก้อนเกลือกินนะดาว” แทนคุณโต้แย้ง ม่านดาวเนี่ยนะหรือจะมีคนอื่น แอพเรียกรถเขาก็ผูกบัตรเครดิตตัวเองเอาไว้ให้ ทุกครั้งที่ดูสรุปรายการ นอกจากบ้านและโรงพยาบาลที่ไปฝึกงานก็ไม่เห็นว่าม่านดาวจะไปที่ไหน

“เงินเดือนหลักแสนของพี่แทนมันไม่พอให้ดาวใช้สุรุ่ยสุร่ายหรอกค่ะ ดาวอยากใช้เงินแบบไม่ต้องคิด ไม่ต้องคำนวณ อยากจะซื้ออะไรตอนไหนก็ซื้อ ดาวลำบากมาทั้งชีวิตแล้ว พี่แทนปล่อยดาวไปกับคนที่ให้ชีวิตที่ดาวต้องการได้เถอะค่ะ”

ม่านดาวรีบลุกขึ้นยืน แต่ก็ไม่ลืมวางกล่องของขวัญที่เตรียมจะให้แทนคุณในวันเกิดอีกเกือบสองสัปดาห์ข้างหน้าบนโต๊ะ “ลาก่อนนะคะ ดาวขอให้พี่แทนโชคดีค่ะ”

“พี่ไม่คิดเลยว่าดาวจะเป็นผู้หญิงประเภทนั้น” น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงข้างแก้มของแทนคุณ เขาก้มหน้ากะพริบไล่น้ำตาออกไป ก่อนจะจ้องหน้าของม่านดาวไว้ “ดาวก็รู้แต่แรกว่าพี่เป็นหมอธรรมดาคนนึง ถ้าต้องการมหาเศรษฐีแล้วจะมาคบพี่ทำไมคะ”

ม่านดาวชะงักฝ่าเท้าเอาไว้ เธอยิ้มออกมาบางๆ กลืนความอึดอัดที่จุกอยู่ภายในให้ซ่อนลึกลงไป “ดาวคิดว่าดาวหาดีที่สุดได้แค่นั้นค่ะ ดาวเพิ่งมารู้ว่าจริงๆ แล้วดาวจับผู้ชายที่ดีกว่าพี่แทนได้หลายเท่าเลย พอใจรึยังคะ หรือต้องให้ย้ำว่าพี่จนเกินไป ให้โอกาสมาตั้งสามปีก็ไม่ยอมหาทางรวย ดาวไปนะคะ มีธุระกับว่าที่สามี”

ม่านดาวเดินออกมาจากร้านโดยไม่หันหลังกลับไปมองแทนคุณแม้แต่น้อย เธอทำได้เพียงเดินหน้าต่อแม้รู้ว่าการกระทำครั้งนี้จะผิดต่อความรักของตนเองก็ไม่อาจจะกลับคำที่รับปากกับคุณผู้ชายได้อีกแล้ว เพราะย้อนกลับไปก่อนที่คุณรุ่งโรจน์เข้าผ่าตัดเธอเป็นฝ่ายอาสากับผู้มีพระคุณด้วยตนเองว่าจะยอมแต่งงานล้างหนี้แทนคุณหนูแคนดี้เอง

“คุณผู้ชายส่งหนูเรียน ให้ที่อยู่ อาหารการกิน หนูกับแม่ไม่เคยต้องอดยาก หนูจำได้ว่าวันที่แม่มาเป็นลมอยู่รั้วบ้านของคุณผู้ชาย หนูหิวแค่ไหน คุณผู้ชายเป็นคนช่วยหนูกับแม่ให้หลุดพ้นจากความตาย ถ้ามีอะไรที่คุณแคนดี้เธอไม่อยากทำ หนูจะเป็นฝ่ายทำหน้าที่นั้นแทนเธอเองค่ะ”

“ดาว…หนูพูดอะไรแบบนั้น ช่วยจากความตายอะไรกัน ลุงแค่ให้งาน หนูกับแม่ก็ทำงานบ้านเราด้วยความซื่อสัตย์ ขนาดเรียนหนูยังเลือกเรียนพยาบาลมาไว้ดูแลลุงกับป้า”

รุ่งโรจน์ตกตะลึงที่ม่านดาวอาสาออกมาเองเช่นนี้ ทั้งที่บ้านตัวเองก็ไม่ใช่ บริษัทของตัวเองก็ยิ่งไม่ใช่ แม้จะรักษาสถานะให้อาทิตยวงศ์ไม่ล้มละลายได้ ก็ไม่มีสิ่งใดเป็นของม่านดาว

“ถึงข่าวเขาจะยังไม่ใส่ชื่อคุณผู้ชาย แต่หนูก็รู้นะคะว่ามันอาจจะถึงขั้นยึดทรัพย์ ทำไมคุณผู้ชายทำแบบนั้นคะ หนูไม่เชื่อหรอกว่าคุณผู้ชายจะตั้งใจหลอกเอาเงินคนอื่น” ม่านดาวส่ายหน้าสำหรับเธอไม่มีใครใจกว้างเท่ารุ่งโรจน์อีกแล้ว คนดีๆ เช่นนี้สมควรจะรุ่งโรจน์สมชื่อจึงจะถูกต้อง

“แล้วลุงพูดไปใครจะเชื่อว่านักธุรกิจอย่างลุงจะถูกหลอกใช้เป็นตัวกลางฟอกเงินแชร์ลูกโซ่ในคราบการเทรดหุ้นต่างประเทศล่ะ” รุ่งโรจน์ถอนหายใจ คนที่ชักนำศึกเข้าบ้านครั้งนี้คือคณิตาที่ต้องการหาทางพยุงบริษัทของสามีให้ไปรอด ไหนเลยจะรู้เท่าทันกลโกงของพวกทุนสีเทาเหล่านั้น จะหันหน้าไปพึ่งพาเพื่อฝูงก็มีแต่คนส่ายหน้าไม่เอาด้วย มีแต่เสี่ยโตหรือคุณโอฬารที่ไม่อาจเปลี่ยนภาพลักษณ์นักเลงริมถนนมาเป็นเจ้าสัววงการธุรกิจได้เท่านั้นที่ยินดียอมยื่นชูชีพมาให้ 

“แต่มันเป็นความจริงนะคะ” ม่านดาวปาดน้ำตา มองผู้มีพระคุณที่ดูอ่อนแรงและแก่ลงภายในชั่วข้ามคืน