บทที่ 20 งานเลี้ยงต้อนรับทายาทเพียงคนเดียว

เขาคลอเคลียใกล้กว่าเดิม แขนแข็งแรงแสร้งเอื้อมไปพยุงคุณย่า แต่ขาของเขากลับแตะเข้ากับขาเธอเบาๆ แล้วค่อยๆ ถูไถขึ้นลง ม่านดาวตัวสั่น น้ำตาคลอ แต่ปากต้องคอยให้กำลังใจหญิงชรา

“คุณท่านค่อยๆ ยกขานะคะ เก่งมากค่ะ” เสียงเธอสั่นเล็กน้อย

“แบบนี้ง่ายกว่าฝึกเดินบนบกมากเลยหนูดาว แถมแทนคุณมาช่วยด้วย ย่าดีใจจริงๆ” ...