บทที่ 31 สวดแค่คืนเดียว

“ไม่จริง…” ริมฝีปากสั่นระริก

“ไม่จริง…” น้ำตาไหลออกมามากมายอย่างควบคุมไม่ได้

“แม่…”

“แม่จ๋า!” เสียงร้องนั้นบาดลึกจนแทนคุณใจไม่ดี เขารีบทรุดตัวลงข้างเธอ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดแนบหู

“สวัสดีครับ ผมแทนคุณพูดสายครับ เกิดอะไรขึ้นครับ”

ปลายสายอย่างนางส้มรีบเล่ารายละเอียดทั้งน้ำตา นางส้มเป็นคนพบร่างนภาเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ