บทที่ 46 อืดอาด

ม่านดาวแยกจากป้าส้มแล้วรีบเดินกลับขึ้นไปบนตึกทันที ตั้งใจจะพาคุณท่านออกไปเดินเล่นหลังอาหารเหมือนทุกวัน แต่พอเดินมาถึงห้องพักของคุณหญิงอมิตา ประตูที่เปิดแง้มอยู่เผยให้เห็นภาพด้านในที่หากว่าไม่ได้ต้องอดกลั้นไว้ เธอคงต้องเสียน้ำตาในทันใด

แทนคุณนั่งอ่านหนังสืออยู่ข้างเตียงด้วยน้ำเสียงราบเรียบ คุณหญิงอม...