บทที่ 5 เสี่ยโต

“ค่ะคุณพ่อ” ม่านดาวกะพริบตาถี่ๆ เธอไม่อยากจะร้องไห้พร่ำเพื่อ แต่แล้วก่อนที่จะขอตัวกลับไปช่วยงานแม่ในครัว เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นเสียก่อน ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอคือแทนคุณ เธอกดลดเสียงลงทันที ไม่กล้าตัดสายแต่ก็ไม่กล้ารับมันเช่นกัน

“ทำไมไม่รับล่ะ ลูกดาวออกไปคุยโทรศัพท์ได้เลย พ่อไม่ว่าหรอก”

“พี่แทนคุณโทรมาค่ะ ดาว…” เธอก้มหน้าลงทันทีไม่รู้จะทำอย่างไร

“คุณหมอแทนคุณ นั่นสินะ พ่อก็ลืมคิดไป เฮ้อ…ดาวอยากเปลี่ยนใจไหม พ่อไม่ว่าอะไรหรอก” รุ่งโรจน์นั่งลงบนเก้าอี้ของเขา มัวแต่คิดว่าครอบครัวมีทางรอดแล้ว แต่ลืมนึกไปว่าม่านดาวมีคนรักที่คบหากันมาอย่างมั่นคงหลายปีอยู่ก่อนแล้ว ท่าทางเป็นคนดีเหมาะสมกับม่านดาว

ม่านดาวส่ายหน้า “ดาวรับปากไปแล้ว เอกสารก็เซ็นแล้ว ดาวไม่เปลี่ยนใจค่ะ” ม่านดาวกดตัดสายลงในที่สุด เธอขอตัวกลับไปด้านล่าง แทนคุณยังโทรซ้ำเข้ามาอีกหลายต่อหลายครั้ง จนม่านดาวต้องตัดใจปิดเครื่องไปในท้ายที่สุด

“ดาวขอโทษนะคะพี่แทน” น้ำตาระลอกใหญ่ไหลอาบแก้ม แม้จะเจ็บปวดก็ต้องทน

.

.

.

หลังจากม่านดาวทำเรื่องเอกสารจนเสร็จสิ้นแล้ว เธอได้กลายมาเป็นนางสาวม่านดาว อาทิตยวงศ์ โดยสมบูรณ์ แม้แต่ที่หลับนอนยังได้ขึ้นมานอนบนตึกใหญ่ เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็คัดเลือกมาจากของที่แคนดี้ใส่แล้วไม่ชอบ หรือเบื่อหน่ายแล้ว แบรนด์เนมทั้งตัวไม่เหลือเสื้อยืดตลาดนัดให้เห็นอีกต่อไป

“ถ้าคุณพ่อไม่บังคับ ฉันไม่มีทางยกของพวกนี้ให้แกแน่ นังม่านดาว แต่ก็เอาเถอะยังไงก็แค่เศษเหลือ” คณิฏฐายืนเขี่ยเสื้อผ้าของตนเองด้วยฝ่าเท้า ก่อนจะถือวิสาสะ ไปนั่งบนเตียงโดยที่ไม่ได้ขออนุญาตเจ้าของห้อง 

ม่านดาวไม่ได้พูดอะไรเธอเพียงคุกเข่าลงไปเก็บเสื้อผ้ามาใส่ไม้แขวนไว้อย่างดี ต่อให้คุณหนูแคนดี้จะบอกว่าเสื้อผ้าที่พื้นเป็นเพียงเศษเหลือ แต่เธอรู้ดีว่าบางตัวถูกใส่ไปเพียงครั้งหรือสองครั้งเท่านั้น บางตัวก็ไม่เคยแม้แต่จะหยิบขึ้นมาลอง

“คุณแคนดี้ไม่ใส่เสื้อผ้าพวกนี้แล้วจริงๆ เหรอคะ”

“โอ๊ย! จืดสนิทขนาดนั้นจะให้ฉันใส่เนี่ยนะ ชุดพวกนั้นน่ะ เอาไว้ใส่เวลาคุณแม่บังคับไปวัดเท่านั้นแหละ”

“ค่ะ” ม่านดาวพยักหน้า ปกติคุณหนูของบ้านก็ไม่ใส่เสื้อผ้าสีอ่อนแบบนี้จริงๆ ยิ่งเป็นเดรสทรงแขนตุ๊กตายิ่งไม่เคยเห็น 

“แล้วแกก็ทำผมให้มันดีๆ หน่อย คุณหนูบ้านไหนเค้ามัดจุกหยุมๆ ไว้แบบแกบ้าง ถักเปียแบบตอนไปเรียนก็ไม่เอา ถ้าแกทำให้ไอ้เสี่ยพุงพลุ้ยนั่นจับได้ขึ้นมา ฉันเอาแกตายแน่”

เมื่อคุณหนูข่มขู่ม่านดาวจนเสร็จสิ้นเสียงโทรศัพท์ของแคนดี้ก็ดังขึ้นพอดี ทำให้วันนี้ม่านดาวรอดพ้นจากการถูกทำร้ายร่างกายไปได้ คณิฏฐารับโทรศัพท์แล้วเดินออกไปคุยกับเพื่อนสาวของตนเองอย่างออกรส ซึ่งบทสนทนาก็ไม่พ้นล้อเลียนว่าม่านดาวต้องแต่งงานออกไปกับปีศาจหมูตัวนั้น

“จริง คนนี้แหละ ตลกเนาะ ทุเรศสุดๆ”

ม่านดาวถอนหายใจเฮือกใหญ่ คืนนี้เธอต้องออกไปพบกับคุณโอฬารเป็นครั้งแรก เธอคว้าผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป ม่านดาวยืนเลือกเพลงที่จะเปิดคลอไปในตอนอาบน้ำ เพราะหากจะให้อยู่ตามลำพังกับความคิดฟุ้งซ่าน ม่านดาวคงทนไม่ไหว

ระหว่างที่กำลังจะล็อคหน้าจอ แจ้งเตือนข้อความจากแทนคุณปรากฏขึ้นมา 

แทนคุณ: แม้แต่วันเกิดของพี่ ดาวก็ลืมไปแล้วเหรอคะ

ม่านดาวชั่งใจอยู่นานว่าจะตอบกลับไปดีหรือไม่ ในที่สึดก็ตัดสินใจโทรหาแทนคุณ เธอสัญญากับตัวเองว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะติดต่อกับเขา หลังจากพบหน้าคุณโอฬารเธอจะให้เกียรติเขา และบล็อกแทนคุณในทุกช่องทาง 

“ดาว ดาวยอมคุยกับพี่แล้วใช่ไหม พี่คิดถึงดาวนะคะ”

“ค่ะ…” ม่านดาวกลั้นหายใจไว้เล็กน้อย กลัวว่าตนเองจะร้องไห้ออกมาจนพูดจาไม่รู้เรื่อง

“ดาวกลับมาหาพี่นะ เป็นของขวัญวันเกิดให้พี่ได้ไหมคะ ถ้าดาวอยากได้มหาเศรษฐีพี่ก็จะเป็นให้ดาวเองค่ะ พี่ยอมดาวทุกอย่าง ดาวกลับมาเถอะนะ” แทนคุณรีบพูดออกไปกลัวว่าอีกฝ่ายจะวางหูไปเสียก่อน เขาจะยอมคืนดีกับพ่อ ยอมกลับไปรับตำแหน่ง หากนั่นจะทำให้รักษาม่านดาวเอาไว้ได้

“พี่แทน…ดาวให้ของขวัญล่วงหน้าไปแล้วค่ะ สุขสันต์วันเกิดนะคะ ขอให้พี่เจอคนที่ดีกว่านี้ ดาวกลับไปไม่ได้อีกแล้ว ดาวขอโทษนะคะ” 

“ดาว! ดาว! ม่านดาว!” 

เสียงแทนคุณเรียกชื่อเธอดังออกมาจากโทรศัพท์ แต่ม่านดาวไม่ได้รอฟังเธอกดตัดสาย เข่าทั้งสองค่อยๆ ทรุดลงกับพื้นห้องน้ำ นิ้วเรียวกดบล็อกแทนคุณไปทีละช่องทาง หยดน้ำตาร่วงเผาะลงบนหน้าจอ รูปคู่มากมายที่เคยมีถูกย้ายไม่อยู่ในอัลบั้มลับ แม้แต่ในโซเชี่ยวมีเดียที่เคยโพสต์ก็ถูกย้ายไปไว้ในคลัง ไม่แสดงผลบนหน้าโปรไฟล์อีก เพียงเท่านี้เรื่องระหว่างเธอกับแทนคุณก็เสมือนว่าไม่เคยเกิดขึ้น

ม่านดาวปาดน้ำตา ก่อนจะเริ่มอาบน้ำแต่งตัว กลบร่องรอยน้ำตาจนมิดชิด เธอนั่งมองหน้าตนเองในกระจกนิ่ง นานจนนภาขึ้นมาเคาะประตูตามให้ลงไปพบคุณโอฬารที่มารอ

ในห้องโถงที่ใช้รับรองแขก ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า โอฬารที่ตอนแรกออกจะไม่พอใจอยู่หลายส่วนเพราะเพิ่งมารู้ว่ารุ่งโรจน์จะยกลูกสาวบุญธรรมให้ สีหน้าเขาเปลี่ยนเป็นยิ้มรับทันทีที่เห็นม่านดาวที่ดูสวยหวานหมดจด

“ก็อย่างที่คุณโอฬารเห็นนี่แหละค่ะ ต่อให้ลูกดาวจะเป็นบุตรบุญธรรม แต่มองเผินๆ ก็เป็นลูกเจ้าลูกตระกูลได้ไม่ติดขัด เราเลี้ยงมาไม่ต่างจากลูกสาวเลยนะคะ” คณิตาเริ่มเป็นฝ่ายยกยอม่านดาวอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน แต่เพื่อจะอัพราคาสินค้าจะให้เธอคุยโวมากกว่านี้ก็ไม่มีปัญหา

“อืม…หน้าตาน่าเอ็นดู จบอะไรมาล่ะ บริหารแบบหนูดี้ใช่ไหม” เสี่ยโตมองม่านดาวหัวจรดเท้า แม้เขาจะชอบผู้หญิงเปรี้ยวๆ อย่างแคนดี้มากกว่า แต่หากจะออกหน้าเป็นเมียหลวง คนอย่างม่านดาวเห็นทีจะเหมาะสมกว่า

“สวัสดีค่ะคุณโอฬาร ดาวจบพยาบาลมาค่ะ” ม่านดาวยกมือไหว้ แล้วเข้าไปนั่งข้างรุ่งโรจน์ ไม่กล้าไปนั่งฝั่งของว่าที่สามี

“โอฬารอะไรกันหนูดาว หนูต้องเรียกว่าพี่โตถึงจะถูก”