บทที่ 33 เขินจริง ๆ NC

ทิวัตถ์หัวเราะชอบใจในท่าทางแง่งอนนั้น เขาก้าวเข้าไปประชิดตัวจนอกแกร่งเบียดชิดทรวงอกอวบ มือหนาเชยคางมนขึ้นมาบังคับให้จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา โลกทั้งใบคล้ายจะหยุดหมุนชั่วขณะ ก่อนที่เสียงทุ้มนุ่มจะเอ่ยเฉลยความจริงในใจ

“ใช่ครับ ผมอดทนมาตั้งหลายคืนแล้ว... ผมไม่ไหว”

“คุณมันขี้โกงเจ้าเล่ห์ที่สุดเลย! เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ