บทที่ 64 บุคคลอันตราย

“มึงอย่าคิดจะขัดขืนกูอีก ไม่งั้น... มึงได้เป็นศพเฝ้าหาดนี้แน่!” พูดจบศรันย์ก็ลากร่างสะบักสะบอมของเธอเข้าไปใต้เงามืดของโขดหินใหญ่ จากนั้นก็พยายามถลกชายกระโปรงของหล่อนขึ้นแล้วซุกใบหน้าลงต่ำพยายามสูดกลิ่นดอมดมผ่านชั้นในตัวบาง

ธิติมาที่รู้ชะตากรรมของตัวเองดีว่ากำลังจะเผชิญนรกขุมไหน หล่อนใช้เรี่ยวแรงเฮื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ