บทที่ 8 ข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธ
“ตอนนี้... คุณมีหนี้สิน อยู่เท่าไหร่ครับ” ทิวัตถ์เอ่ยถาม
“รวม ๆ ก็ประมาณสิบล้านค่ะ” เตยหอมตอบด้วยเสียงปนสะอื้น ร่างกายอ้อนแอ้นเบียดชิดเข้าหาแผงอกแกร่งซึมซับไออุ่น
“แต่ที่มันสาหัสกว่านั้น...” เธอสูดหายใจลึก ขยำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นขึ้นยามเปิดบาดแผลทางธุรกิจที่กำลังจะส่งเธอเข้าคุกหรือกลายเป็นบุคคลล้มละลาย
“เตยกำลังจะโดนฟ้องค่ะ”
“ฟ้องงั้นเหรอ”
“ค่ะ คือทางโรงงานโออีเอ็มที่เตยจ้างผลิตเครื่องสำอางล็อตใหญ่ แฟนเตยเป็นคนไปดิวสัญญาและสั่งผลิตเครื่องสำอาง เพื่อเอามาทำแคมเปญไลฟ์สดกับมีนา ตอนนี้สินค้าผลิตเสร็จแล้ว สัญญาผูกมัดว่าต้องจ่ายชำระตามงวด แต่เตยค้างจ่ายค่าการผลิตให้เค้ามาหลายงวดติดต่อกัน ตอนนี้ทางโรงงานเขาไม่ยอมแล้ว...
เขาเพิ่งส่งโนติสเตรียมยื่นฟ้องศาลเรียกค่าเสียหายและค่าปรับสะสม เป็นข้อหาฉ้อโกงรวม ๆ แล้วเกือบสิบกว่าล้านบาทเหมือนกัน ถ้าเตยหาเงินไปจ่ายงวดแรกและปิดยอดไม่ได้ภายในสิ้นปีนี้ เตยอาจจะโดนฟ้องล้มละลายและอาจจะติดคุกค่ะ” ทิวัตถ์ดึงร่างระหงเข้ามาสวมกอดไว้หลวม ๆ
ไออุ่นจากแผงอกแกร่งและกลิ่นกายบุรุษเพศช่วยซับความหนาวเหน็บสิ้นหวังในใจของเธอ ชายหนุ่มให้กำลังใจ นาทีนี้เขาประจักษ์แก่ใจแล้วว่า เหตุใดหญิงสาวหน้าตาสะสวยและมีอนาคตไกลเช่นเธอ ถึงได้ตัดสินใจดิ่งตัวลงจากสะพานเพื่อจบชีวิตตัวเองเช่นนี้
“ไม่เป็นไรนะครับ... เรื่องจ้างผลิตเครื่องสำอางหรือสัญญาพวกนั้น ผมจะช่วยคุณเอง”
“อย่าเลยค่ะ คุณวัตถ์...เงินไม่ใช้น้อย ๆ ” เธอแค่นยิ้มทั้งน้ำตา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
“คดีฟ้องร้องจ้างผลิต เขาฟ้องคุณได้ทั้งทางแพ่งและและอาญาเลยนะ ” ทิวัตถ์บอกด้วยความเป็นห่วง
“ค่ะ แต่ตอนนี้เตยยังไม่มีปัญญาหาเงินไปไกล่เกลี่ยกับทางโรงงานเค้าเลย มันมืดแปดด้านไปหมด ตั้งใจให้แฟนมาไลฟ์ขายของกับมีนา เพื่อหาเงินไปจ่ายค่าผลิต แต่ก็ดันมามีเรื่องกันเสียก่อน แต่เปิดห้องไปเจอแบบนั้น เป็นใคร ๆ ก็อดโมโหไม่ได้หรอกค่ะ”
“ผมเข้าใจคุณนะ แล้วเรื่องที่จะโดนฟ้อง คุณรู้มานานแล้วหรือยัง”
“ก็รู้มาสักพักแล้วค่ะ ตั้งแต่ที่เขายื่นโนติสมา ถึงยอมให้แฟนมาไลฟ์สดขายของกับมีนา แต่ก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะลอบเป็นชู้กัน”
“เอาเป็นว่าผมจะช่วยคุณครับ” ทิวัตถ์ใช้นิ้วแกร่งเชยคางมนขึ้นเบา ๆ บังคับให้ดวงตาคู่สวยที่ฉ่ำวาวไปด้วยรอยน้ำตาสบประสานกับนัยน์ตาคมที่แฝงไปด้วยความจริงจังเด็ดขาดของเขา
“แต่คุณต้องมาทำงานกับผม ยอมมาเป็นคนของผม... แล้วผมจะส่งทีมกฎหมายไปเคลียร์หนี้สินรวมถึงค่าปรับกับทางโรงงานให้คุณเอง” เตยหอมเบิกตากว้าง อกอวบสะท้อนขึ้นลงรัวเร็วด้วยความตกใจ จ้องมองบุรุษตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา
“คุณต้องบ้า... หรือไม่ก็เสียสติไปแล้วแน่ ๆ เงินรวม ๆ แล้วมันเกือบยี่สิบล้านเลยนะคุณวัตถ์! อีกอย่างเราเพิ่งรู้จักกันไม่ถึงวันด้วยซ้ำ! แล้วเมื่อไหร่ฉันจะชดใช้หนี้สินให้คุณหมดล่ะคะ”
“ผมไม่ได้บ้า และไม่ได้เสียสติแน่นอนครับ” ชายหนุ่มระบายยิ้มลึกล้ำ นัยน์ตาทอประกาวร้อนแรงอย่างมีความหมาย ใบหน้าหล่อเหลาขยับโน้มเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดพวงแก้มเนียน ผิวเนื้อสาวตึงขึงวาบหวามไปทั้งร่าง
“ผมให้สัญญาว่าจะจัดการเรื่องหนี้สินและคดีความทั้งหมดให้คุณทันที... แต่ทุกอย่างต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขของผม”
เงื่อนไขที่แลกด้วยเงินจำนวนมหาศาลและอิสรภาพ เตยหอมรู้ดีว่าผู้ชายระดับเขาไม่มีทางใจดีโปรยเงินเล่นโดยไม่มีสิ่งตอบแทนแน่ ๆ และเธอก็พอจะรู้ว่าเธอจะต้องแลกมาด้วยอะไร
สายตาคมกริบที่กวาดมองต่ำลงมายังสาบเสื้อนอนที่แยกออกจนเห็นร่องอกขาวผ่องรำไร กลับทำให้หัวใจสาวเต้นระทึกด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ที่ร้อนรุ่มและวาบหวามเกินกว่าจะปฏิเสธ
ข้อเสนอของเขาที่จะให้เธอมาทำงานด้วยภายใต้เงื่อนไขนั้น ทำเอาหัวใจของเตยหอมกระตุกวูบ แต่ความมุ่งมั่นที่จะเอาชีวิตรอดและกลับไปเหยียบหน้าคนที่หักหลังทำให้เธอตัดสินใจที่จะรับข้อเสนอของเขา
“แล้วคุณวัตถ์จะให้เตยเริ่มงานวันไหนคะ”
“ใจเย็น ๆ ครับ ช่วงนี้ผมอยากให้คุณพักผ่อนก่อน เอาไว้สภาพจิตใจคุณพร้อมเมื่อไหร่ เราค่อยมาคุยรายละเอียดเรื่องงานกันอีกที”
“แล้ว... คุณแม่กับน้องสาวของคุณจะไม่ว่าเตยเหรอคะที่มาอาศัยอยู่แบบนี้ ท่านจะมองเตยอย่างไร” ทิวัตถ์หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เสียงทุ้มเปี่ยมเสน่ห์แฝงกระแสลึกล้ำทำเอาคนฟังหน้าร้อนผ่าว ผิวแก้มใสขึ้นสีเรื่อยามสบสายตาคมกริบคู่นั้น
“ก็อย่างที่ผมบอกไงครับว่าปกติผมไม่ได้อยู่ที่บ้านหลังนี้ ผมพักอยู่ที่โรงแรม โรงแรมที่คุณเพิ่งลากกระเป๋าเดินออกมานั่นแหละ ถ้าคุณตกลงที่จะร่วมงานภายใต้เงื่อนไขของผม ผมจะให้คุณย้ายไปอยู่กับผมที่ห้องพักผู้บริหารในโรงแรม จะได้สะดวกเวลาทำงานแล้วก็มีเวลาอยู่ด้วยกัน”
“หมายความว่ายังไงคะ... เตยไม่เข้าใจ” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน แววตาคู่สวยไหวระริกด้วยความระแวงและสับสนในที
“หมายความว่า...ผมต้องการให้คุณมาอยู่กับผม... ในฐานะเลขาฯ ส่วนตัว แล้วก็ผู้หญิงของผม คุณทำได้หรือเปล่า” คำสารภาพตรงไปตรงมาทำเอาเตยหอมนิ่งไปอึดใจ อกอวบสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่เริ่มติดขัด ความเงียบงันโรยตัวลงมาระหว่างสองร่าง ก่อนที่เธอจะเอ่ยเสียงแผ่วเบาออกมา
“คุณวัตถ์... เตยไม่ได้ห่วงเรื่องนั้นหรอกค่ะ เตยแค่คิดว่า... ตัวเองไม่ได้มีค่าพอสำหรับคนระดับคุณขนาดนั้น เงินตั้งยี่สิบล้านเพื่อแลกกับการเป็นคู่นอนให้กับคุณมันอาจจะมากไปด้วยซ้ำ”
“ผมไม่ได้ต้องการให้คุณเป็นแค่คู่นอนหรอก แต่คุณต้องทำตัวให้เป็นเหมือนคู่รักของผม และบอกกับแม่และน้องสาวของผมว่าคุณคือคนรักของผมที่กำลังจะแต่งงานกัน”
“คุณวัตถ์!!”
“คุณไม่ต้องกังวลนะครับ เรื่องบนเตียงผมจะไม่บังคับคุณเด็ดขาด” ทิวัตถ์โน้มใบหน้าคมคายเข้าใกล้จนสบตาเธอในระยะประชิด
“ขอเพียงคุณยอมรับข้อเสนอและทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดก็พอ”
“เตยยินดีรับข้อเสนอของคุณค่ะ” เธอตอบรับเสียงหนักแน่น แววตาสั่นไหวแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นทลายความกลัวจนหมดสิ้น ความพังทลายจากอดีตคนรักทำให้เธอมองเห็นทิวัตถ์เป็นที่พึ่งสุดท้าย
