บทที่ 1 อารัมภบท ปีศาจในร่างคน

เกิดมามีใครที่มีชะตาชีวิตอาภัพเหมือนผู้หญิงคนนี้หรือไม่ ไม่มีใครต้องการเธอ ไม่เคยมีใครรัก เธอไม่สมควรเกิดมาอยู่บนโลกใบนี้

แสงแดดแรกของชีวิตสาดส่องผ่านเข้ามาพัดม่านสีขาวพลิ้วตามลมแผ่วเบา ลมหนาวปะทะผิวเนื้อลออขาวผ่องปลุกคนนั่งชันเข่าพิงผนังห้องลืมตาตื่น ขาเรียวสวยขยับหนีจากห้องสี่แหลมคับแคบเหมือนกรงขังในความคิดของเธอ

‘อย่าคิดหนี ไม่อย่างนั้นงานแต่งทั้งหมดจะต้องถูกยกเลิก อยากให้พ่อแม่ของเธอเดือดร้อนเพราะเธออย่างนั้นเหรอ ไอริส!’

แกร๊ก!

เสียงขยับโซ่ตรวนขนาดใหญ่ตามแรงสั่นพลิ้วไหวเล็กน้อย ดวงตากลมโตเบิกกว้างเผลอส่งเสียงดัง ให้คนด้านนอกรู้สึกตัวและหาเรื่องเธอ ทั้งที่หญิงสาวเคยป่าวประกาศบอกว่าเธอไม่ใช่ไอริส

แต่เธอชื่อ...เอมิ

ประตูห้องเปิดออก ปรากฎร่างใครบางคนเดินเข้ามาข้างใน แววตาที่ใช้มองผู้หญิงตรงหน้าพลันแปรเปลี่ยนหวานเชื่อม อ่อนโยน มีแต่ความปรารถนาท่วมท้น

เขาคือฉายา พ่อเลี้ยงมาเฟียหื่นกระหาย แตกต่างจากแววตาใช้มองลูกน้องเมื่อครู่ สายตาโหดเหี้ยมเย็นชาจนทุกคนหวาดกลัว

มิคาเอลคือปีศาจร้ายในร่างคน

โทษฐานที่โกหกหลอกลวงเขา มันต้องไม่ตายดี

“หายสงบสติได้หรือยังจ๊ะ คู่หมั้นของฉัน”

เหตุการณ์อาจเกิดขึ้นตอนเพราะว่าที่เจ้าสาวของมิคาเอลวางแผนแอบลักพาตัวหนีจากบ้าน คิดจะหนีงานแต่งในอีกสองวันข้างหน้า

ชายหนุ่มต้องจัดการรวบหวงรวบหางลักพาตัวคู่หมั้นขังไว้ยังห้องพักรีสอร์ทภูแมกไม้ และล่ามโซ่เข้าข้อเท้าเธอป้องกันหลักชั้นสอง

แววตาเคยอ่อนหวานมองคนที่พรากความสาว และยังเป็นคู่หมั้นของพี่สาวที่เกลียดชังเธออย่างกับอะไรดี จ้องมองปีศาจร้ายตนนั้นแสยะเหยียดยิ้ม ด้วยความเคืองแค้น เขาไม่สะทกสะท้านกับดวงตาของเธอ

“คุณมันบ้า! ฉันไม่ใช่นักโทษที่คุณต้องมาจับขัง ล่ามโซ่ฉันเอาไว้แบบนี้ ถ้าฉันออกไปได้ ฉันจะแจ้งตำรวจจับคุณ!”

“แล้วมีปัญญาหนีออกจากที่นี่ล่ะที่รัก เธอคิดจะจับผัวตัวเองเข้าคุกเหรอ อย่าขัดขืนไปหน่อยเลย วันพรุ่งนี้เธอต้องเตรียมเข้าพิธีวิวาห์ เป็นเจ้าสาวของฉันอยู่ดี”

“ไอ้บ้าเอ๊ย! ฉันบอกทีแรกแล้วไงว่าฉันไม่ใช่พี่ไอริส ไอริสคือพี่สาวฉัน ฉันชื่อเอมิ น้องสาวของพี่ไอริส คุณก็ไม่เชื่ออีก”

นอกจากจะไม่เชื่อ มุมปากหนาแสยะยิ้มกดต่ำลึกลง มิคาเอลยิ้มอ่อนก้าวเดินเข้ามานั่งยองใกล้ มือหนาจับเชยปลายคางของว่าที่เจ้าสาวตัวจริง เขาพูดบางอย่างกระแทกใจดำคนฟัง

เอมิสะอึก เพราะทุกอย่างมันคือความจริง ใครจะคิดว่าเรื่องคืนนั้นจะส่งผลร้าย หญิงสาวไม่น่าดื่มเหล้าเมามากประกอบกับความเสียใจถูกแฟนนอกใจ ไปมีวันไนท์สแตนด์กับผู้ชายแปลกหน้าเพื่อประชดประชันพี่ทีปต์เลย

“แล้วคืนนั้นล่ะ เธอโกหกหรือเปล่า คิดว่ามีอะไรกับฉัน บอกว่าเมาอกหักจากแฟน แล้วอยากมีอะไรกับคนอื่นเพื่อเอาคืน แต่ฉันยังไม่ลืมนะ ทุกอณู ทุกความสัมผัส กลิ่นตัวหอมหวาน หื้อ...ยังหอมเหมือนเดิม ฉันจำไม่เคยลืม และไม่มีวันหลงลืมในความทรงจำ”

เอมิกัดฟันแน่น เพิ่งรู้ซึ้งคราวนี้ ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว หญิงสาวไม่น่าตกลงรับปากยอมช่วยเหลือพี่สาวขอร้องนัดดูตัวคู่หมั้นแทน ลามปามเจอปีศาจร้ายจ้องล่าเหยื่อสาว

จะหนีไปไหนก็ไม่ได้ มือสองข้างถูกผ้าสีขาวหม่นมัดด้านหน้าไว้หนาแน่น ไม่ยอมปล่อยให้นักโทษสาวหลุดหนีออกจากห้อง คิดเหรอว่าผู้หญิงตัวเล็ก ๆ จะหนีไปได้

“คุณมันเป็นปีศาจ ฉันไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่ไอริสถึงไม่อยากดูตัว ไม่อยากแต่งงานกับพ่อเลี้ยงกระจอก ๆ พี่ไอริสเขาไม่ชอบคนมีกลิ่นตัวเหม็น หมกตัวทำงานอยู่แต่ในฟาร์มม้า อยู่แต่ในไร่สวน หน้าตาก็ดูไม่ได้ ขยะแขยง”

“ปากดี! สมแล้วละที่เป็นเจ้าสาวของฉัน ขยะแขยงเหรอ ลองให้เธออุ้มท้องลูกของคนที่เธอบอกว่าขยะแขยง เธอยังจะกล้าพูดคำนี้ออกมาอีกมั้ย ไอริส”

“อุ้มท้อง? ทุเรศ หมายความว่ายังไง”

แววตาคู่สวยสั่นไหวระริก น้ำตาเอ่อคลอล้นออกมา เอมิพยายามจะลบเลือนความทรงจำค่ำคืนแสนโหดร้ายนั้นออกจากหัวสมอง เขากลับขุดคุ้ยเรื่องนี้มาอีก

แววตาเขาคล้ายหมาป่า เธอเกลียดมากที่สุด

“นี่เมียจ๋ายังไม่เข้าใจเหรอ ว่าคืนนั้นฉันไม่ได้สวมใส่เครื่องป้องกัน”

“วะ ว่าไงนะ นี่คุณ!”

มิคาเอลชอบสีหน้าเอาเรื่องของว่าที่เจ้าสาวคนนี้ ดื้อด้านได้ใจ คล้ายม้าตัวเมียยิ่งอยากให้เขาปราบพยศ ต่อให้เธอจะเป็นอย่างไร เขาก็ หลงรัก เธอตั้งแต่วันนัดดูตัว

และไม่มีวันปล่อยเธอไปใช้กับชายคนไหน ยิ่งได้เข้าห้องหอก่อนกำหนด อะไรที่เป็นของเขา มิคาเอลไม่ปล่อยจนกว่าเล่นจนเบื่อหน่ายแล้วค่อยปล่อยไปภายหลัง

คนนี้คือ ข้อยกเว้น เธอคือว่าที่แม่ของลูกเขาโดยสมบูรณ์ ไม่มีใครทัดเทียมได้

“อย่าตกใจให้มากนักเลยนะไอริส เธอควรดีใจมากนะที่จะได้อุ้มท้องลูกของฉัน คืนนั้นเธอไม่รู้หรอกว่าฉันจงใจปล่อยเมล็ดพันธุ์ชั้นยอดเข้าอยู่ในตัวเธอ ฉันไม่ปล่อยให้เธอขโมยเอาของของฉันไปง่าย ๆ หรอก”

“ฉันไม่มีทางท้องลูกของไอ้ปีศาจช้าชั่วนั้น ถ้ามันมา ฉันก็จะทำให้แท้งไปเอง เพราะคนที่คุณต้องแต่งงานไม่ใช่ฉัน ฉันชื่อเอมิ ไม่ใช่ไอริส ฉันคือน้องสาวของพี่ไอริสเองนะ คุณอาเบลต้องเชื่อฉันสิ”

สองคำก็ปีศาจ สามคำก็ปีศาจ เขาในสายตาเธอมองมาเป็นแบบนั้นเหรอ

มิคาเอลแสยะยิ้มไม่สะทกสะท้านกับคำด่าเหน็บแหนมของว่าที่เจ้าสาว

คิดในแง่ดี เมียด่าแปลว่าเมียรัก

พ่อเลี้ยงหนุ่มโกรธเผลอออกแรงจับบีบปลายคางเล็กเข้าหากันแน่น เมื่อได้ยินคำว่าคนตัวเล็กตั้งใจจะทำแท้งลูกของเขา

“คิดจะทำแท้งลูกฉันเหรอ ฉันไม่ยอม! ถ้าเธอท้อง ฉันจะดูแลเขาเอง ถ้าเธอไม่ต้องการลูกของฉัน ฉันจะยอม ขอแค่เธอไม่ฆ่าเขาก็พอ”

“คุณมิคาเอลต้องเชื่อฉัน ฉันคือเอมิ น้องสาวของพี่ไอริส ปล่อยฉันไปก่อนได้ไหม แล้วฉันจะโทรหาพี่ไอริสให้รีบกลับมาแต่งงานกับคุณให้เร็วที่สุด นะ ขอมือถือของฉันคืนด้วย”

“มุขหลอกเด็กเดิม ๆ หลอกฉันไม่ได้ผลหรอก”

เอมิถึงกับสะดุ้งรสจูบปนคาวเลือดเร่าร้อนจากผู้ชายคนนั้นจนเธอตั้งรับมันไม่ทัน มิคาเอลถอนจูบกลีบปากนุ่ม เผลอสูดดมกลิ่นหอมหวานเข้าปอด มองปากของเธอด้วยสายตาปรารถนาขั้นรุนแรง

ใจจริงเขาอยากเร่งรัดงานแต่ง เข้าห้องหอค่ำคืนนี้ เพื่อรวบรัดหญิงสาวให้ตกกลายเป็นของเขาสมบูรณ์และเธอต้องอยู่กับเขา ติดวังวนเสน่หานี้ตลอดชีวิต

อยาก กดตัว เธอหายลงจมลงบนเตียงเสีย แต่เขาอดใจรอเปรี้ยวไว้กินหวานมากกว่า

วันก่อน เขาพาพ่อแม่ไปสู่ขอคู่หมั้นยังบ้านสารัชมินท์ เธอพร่ำเพ้อบอกซ้ำ ๆ ว่าเธอไม่ใช่ไอริส คู่หมั้นหมายของเขาที่ถูกพ่อแม่จับจองไว้แต่เด็ก เป็นเอมิ น้องสาวแทน

มิคาเอลจำได้ว่าหัวเราะหนักมากกับความแก้ต่างไร้สาระสิ้นดี ครอบครัวเพื่อนพ่อของเขามีลูกสาวคนเดียวชื่อไอริส

หากหล่อนพูดความจริง ผู้หญิงคนนี้คงเป็นลูกสาวนอกสมรสอีกคนที่ไม่เปิดตัวต่อสื่อ ราวกับเธอคือบุคคลไร้ตัวตนของตระกูลสารัชมินท์

เดาว่าเธอคงพูดโกหก ไม่อยากแต่งงานกับเขามากกว่า หรือต่อให้เธอไม่อยากแต่ง เธอก็ต้องแต่งงานกับเขาตามพันธะสัญญาสองครอบครัวอยู่ดี

“คุณเชื่อฉันสักครั้งไม่ได้เหรอ คุณอาเบล”

“หมดเวลาหามุขข้ออ้างแก้ตัวอีกแล้วไอริส วันพรุ่งนี้เช้าฉันจะส่งช่างแต่งหน้าทำผมและชุดเจ้าสาวที่เลือกไว้ให้ ส่วนเธอเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวแสนสวยของฉันนะ แล้วเจอกัน”

“ฉันจะไม่แต่งงานกับคู่หมั้นพี่สาวของตัวเอง คอยดูเถอะ ฉันจะหนี! ถ้าฉันหนีออกไปจากที่นี่เมื่อไหร่ จะหนีไปให้ไกลสุดหล้าฟ้าเขียว ไม่ให้คุณตามเจอฉันตลอด”

“เธอไม่มีทางหนีฉันพ้น จงจำเอาไว้ เธอเป็นของฉัน เพียงคนเดียว คนเดียวเท่านั้น!”

มิคาเอลเป็นประเภทชอบท้าทาย และอยากเอาชนะ เขายิ่งตื่นเต้นเห็นแววตาตอบโต้สู้กลับของอีกฝ่าย

เขานี่มัน...ประเภทปีศาจร้ายในคราบคนชัด ๆ

เขากลับชอบไล่ต้อนเหยื่อจนมุม แต่เอมิไม่ใช่เหยื่อของเขาหรอกนะ

“และฉันก็จะบอกให้คุณรู้เรื่อย ๆ ว่าฉันคือเอมิ ไม่ใช่พี่ไอริส คุณจับคนมาแต่งงานผิดคนแล้ว ฉันคือเอมินะ ทำไมคุณไม่เชื่ออีก พ่อเลี้ยงมิคาเอล!”

“เธอต่างหากที่โกหกตัวเอง ยังไงเธอก็หนีความจริงไม่พ้น เตรียมตัวเป็นเจ้าสาวของฉันวันพรุ่งนี้ ไอริสที่รัก”

เอมิขยะแขยงทั้งการกระทำและคำพูดจาบจ้วง อุกอาจ โน้มใบหน้าลงมาแนบประกบปากบดขยี้จูบกลีบปากนุ่มแรง ๆ ก่อนผละออก เธออยากตวัดตบหน้าเขา ทว่าข้อมือสองข้างถูกมัดอยู่นะสิ

“อย่าเพิ่งไปสิคุณมิคาเอล ฟังฉันก่อน ฉันคือเอมิ ไม่ใช่ไอริส ฉันคือน้องสาวของพี่ไอริส คนที่คุณต้องแต่งงานด้วยต่างหาก ฉันก็แค่ตัวแทนของพี่ ฮึก!”

น้อยใจกับโชคชะตาตัวเองแต่เกิด มารดาไม่ต้องการเธอ ต้องกินยาขับเลือดแท้งลูกกลับไม่สำเร็จ เอมิเกิดมามีโรคประจำตัว สุขภาพร่างกายเลยไม่ค่อยแข็งแรง

ซึ่งอาการโรคหอบหืดของเอมิกำลังกำเริบ เธอแน่นหน้าอก หายใจไม่ทัน ก่อนสติดับวูบมองเห็นเพียงความมืด

เสียงร่างเล็กนอนฟุบลงกับพื้นทำเอาพ่อเลี้ยงมาเฟียหันมองตกใจ รีบเข้ามาประคองว่าที่เจ้าสาว ใบหน้าขาวซีด ทำลายกำแพงน้ำแข็งของหัวใจเขาสั่นคลอน

“ไอริสที่รัก”

“ใครอยู่ด้านนอกรีบตามตัวหมอมาให้ที ไอริสอย่าเพิ่งเป็นอะไรนะ ไม่มีเธอ แล้วฉันจะอยู่ยังไง”

มิคาเอลไม่คิดเลยว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น เกิดจากผลของการกระทำเอาแต่ใจของเขาเอง หากเอมิไม่ไปดูตัวแทนพี่สาวตนเอง

เรื่องทุกอย่างคงไม่บานปลายจวบจนถึงตอนนี้ เมื่อสองวันก่อนนั่น...ที่เขากับเธอเจอกันครั้งแรก