บทที่ 1 ทาส
ตอนที่1 ทาส
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
“อ๊ะ!ๆๆ จะ...เจ็บ” เสียงเล็กของหญิงสาวร้องดังขึ้นอย่างขาดห้วงด้วยความเจ็บ หลังจากถูกอัดกระแทกเข้าใส่อย่างแรงต่อเนื่องมาเป็นเวลาร่วมชั่วโมงแล้ว
“.....” แต่ร่างสูงที่เคลื่อนไหวอยู่ด้านบนกายของเธอกลับมีเพียงความเงียบไม่ตอบอะไร และยังคงอัดกระแทกร่างกายไม่หยุดยั้งเรื่อยๆ
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
“พะ...พอแล้ว ฮืออ!!!” เสียงเล็กยังคงร่ำบอกอีกฝ่ายออกมาอย่างขอร้อง แต่เธอเจ็บเหลือเกิน เธอเจ็บจนแทบจะพูดไม่ออกแล้ว เจ็บจนร่างกายเกร็งและสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่เหมือนจะแตกหักให้ได้
“.....” แต่ยิ่งร่างบางใต้ร่างร้องไห้มากเท่าไหร่ ร่างสูงอย่างเขากลับยิ่งพอใจและอัดกระแทกเข้าใส่อย่างต่อเนื่องมากกว่าเดิมโดยไม่สนใจเลยว่าเธอจะเจ็บปวดแค่ไหน หรือมีน้ำตาไหลเหมือนเขื่อนแตกยังไง
“พอแล้ว บัวไม่วะ...ไหวแล้ว พะ...พี่ภพ ฮือ!!!” บัว หรือ บัวบูชา เอ่ยขึ้นเสียงสั่นแผ่วเบาเพื่อขอร้องให้ชายหนุ่มบนร่างหยุดการเคลื่อนไหวหลังจากเธอร้าวระบมไปทั้งร่างกาย ยิ่งส่วนกลางของร่างกายเธอตอนนี้เหมือนกับมันกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ แล้ว
“อย่ามาเรียกชื่อฉัน!” ภพ หรือ ชนะภพ ตะคอกขึ้นอย่างไม่พอใจที่หญิงสาวเอ่ยเรียกชื่อตัวเองอย่างสนิทสนม ก่อนจะระบายความโกรธของตัวเองใส่ร่างบางใต้ร่างหนักกว่าเดิมเป็นการลงโทษ
ปึก! ปึก! ปึก!
ปึก! ปึก! ปึก!
“ฮือออ!!!” ปากบางเม้มเข้าหากันแน่นเพื่อพยายามหักห้ามเสียงร้อง และเพื่อระบายความเจ็บปวดของตัวเองที่ได้รับเพราะกลัวเขาจะไม่พอใจขึ้นมาอีก
แต่เปล่าเลย มันไม่ได้ทำให้เธอหายเจ็บเลยสักนิด ไม่ได้ทำให้เขาผ่อนแรงลงให้เธอเลยแม้แต่น้อย เพราะความเจ็บปวดที่ชนะภพสาดใส่เข้ามา มันรุนแรงเหลือเกิน รุนแรงจนเธอแทบรับมันไม่ไหวแล้วจริงๆ
“พะ...พอแล้ว!” เธอพยายามเอ่ยขอร้องเขาออกไปอีกครั้งหวังว่าจะฟังกันบ้างสักนิด
แคว่ก!
แต่สุดท้ายก็ได้รับเพียงความดุดันกลับมาเหมือนเดิม และเพราะความเจ็บและเพราะแรงเฮือกสุดท้ายที่อยากต่อต้านและผลักดันเขาออก ทำให้มือเรียวที่ยกขึ้นดันแผงอกแกร่ง เผลอทำเล็บข่วนลงผิวกายของชายหนุ่มจนเป็นรอยแดง
และนั่นก็ทำให้ดวงตาคมดุดันขึ้นกว่าเดิมจนน่ากลัว ก่อนจะจ้องมองหน้าหวานจนร่างบางเกร็งขึ้นอย่างลืมตัว ฝ่ามือใหญ่เลื่อนไปจับเอวคอดเล็กไว้แน่นก่อนจะบีบมันแน่นจนร่างบางบิดเพื่อหลบเลี่ยง แต่มันกลับหนีไม่พ้นเนื้อมือมัจจุราชของเขา
ปึก! ปึก! ปึก!
ปึก! ปึก! ปึก!
“อ๊ะ!ๆๆ อ๊า!ๆๆ ฮืออ!!!” แล้วก็ตามมาด้วยเสียงครวญครางที่ดังขึ้นกว่าเก่าอย่างทรมาน เมื่อถูกอัดกระแทกไม่ยั้งและหนักหน่วงทุกจังหวะไม่หยุดราวกับเป็นการเอาคืนที่เธอทำให้เขาเจ็บตัว
ปึก! ปึก! ปึก!
ปึก! ปึก! ปึก!
“พะ...พอแล้ว! ฮือออ!!!” ร่างบางร้องขึ้นหลังจากเจ็บจนเกินจะทานทน พร้อมกับได้กลิ่นคาวเลือดที่คลุ้งออกมาจากความรุนแรงที่เกิดขึ้น
“อยากได้ฉันมาก ก็ต้องรับให้ไหว!” แต่น้ำเสียงเข้มดุดันกลับตอกย้ำออกไปถึงสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุด และตอนนี้เขาก็ยอมสนองกลับคืนให้ และทำให้เธอจำว่าในเมื่ออยากได้เขา ผลลัพธ์จะเป็นยังไง
ปึก! ปึก! ปึก!
ปึก! ปึก! ปึก!
“อ่า!” และหลังจากร่างสูงได้ขยับเคลื่อนร่างกายต่อเนื่องเป็นเวลานาน ไม่นานร่างสูงก็ปลดปล่อยน้ำกามเข้าร่องรักของหญิงสาวอย่างทุกครั้งหมดทุกหยาดหยดด้วยความเบาสบายตัว ก่อนจะถอนตัวออกทันทีเมื่อเขาพอใจ
ชนะภพเดินลงจากเตียงหยิบกระเป๋าเงินของตัวเอง แล้วล้วงเอาเงินแบงค์สีเทาออกมาโดยไม่ได้นับและโยนใส่หน้าหญิงสาวเหมือนทุกครั้ง
“เก็บเงินที่เธออยากได้แล้วรีบออกไปให้พ้นหน้าฉัน!” เมื่อพูดจบร่างสูงก็เดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายที่เต็มไปด้วยเหงื่อและกลิ่นคาว ไม่สนใจสถานะของหญิงสาวบนเตียงเลยแม้แต่น้อย
“.....” เธอทำเพียงเงียบปากเงียบคำไว้อย่างถึงที่สุด แม้ร่างกายจะหนักอึ้งเหมือนกับถูกหินผาทาบทับร่างกายอยู่ แต่บัวบูชาก็ต้องฝืนร่างกายของตัวเองเพื่อออกจากห้องของชนะภพก่อนเขาจะออกมา เพราะครั้งแรกของเธอกับเขาหลังแต่งงานที่เธอออกจากห้องเขาไม่ทันจนเขาออกจากห้องน้ำมาเจอเธอ ตอนนั้นสภาพของเธอ...
และใช่ บัวบูชากับชนะภพแต่งงานกันแล้ว และเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมายด้วย แต่แปลกใจใช่ไหมที่เขาทำเหมือนเธอเป็นผู้หญิงขายบริการแบบนี้ และเขาก็ไม่ได้เห็นเธอเป็นแค่หญิงขายบริการสำหรับเขาเพียงอย่างเดียว เพราะสำหรับชนะภพนั้น เธอยังเป็นทาสของเขาด้วย
