บทที่ 22 คนกลาง
ตอนที่22 คนกลาง
“ผมต้องทำยังไงดีครับแม่” ชนะภพเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนแรงอีกครั้งเมื่ออยู่กับแม่เพียงสองคน เกิดมาเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะเจอกับเรื่องแบบนี้ได้ เรื่องที่ทำให้เขาหนักใจมากจนหาทางออกไม่ได้เลย
เขาไม่ได้ลังเลที่จะไม่กล้าปฏิเสธการรับผิดชอบในสิ่งที่คุณรมิดาเสนอ แต่เขารู้ว่าถ้าเขาทำแบบนั้นคนที่จะโกรธ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ทาส
2. บทที่ 2 เจ้านาย
3. บทที่ 3 ไม่ชิน
4. บทที่ 4 เรื่องเข้าใจผิด
5. บทที่ 5 ไร้ศักดิ์ศรี
6. บทที่ 6 พอใจ
7. บทที่ 7 สภาพแย่กว่า...
8. บทที่ 8 ดูถูก
9. บทที่ 9 เจ็บไม่ต่าง
10. บทที่ 10 เอาชนะ
11. บทที่ 11 ไม่อยากเจอ
12. บทที่ 12 แปลกไป
13. บทที่ 13 มองคนไม่ผิด
14. บทที่ 14 รัก
15. บทที่ 15 ไม่ได้ตั้งใจ
16. บทที่ 16 ท้อง
17. บทที่ 17 รอ
18. บทที่ 18 น้อยใจ
19. บทที่ 19 โดนยา
20. บทที่ 20 หายไปจากโลก
21. บทที่ 21 หลอกตัวเอง
22. บทที่ 22 คนกลาง
23. บทที่ 23 สามคน
24. บทที่ 24 อยู่เงียบๆ
25. บทที่ 25 ผลที่ออก
26. บทที่ 26 ไม่มีอะไรเหมือนเดิม
27. บทที่ 27 การกระทำของตัวเอง
28. บทที่ 28 ครอบครัว
29. บทที่ 29 หย่า
30. บทที่ 30 ความจริง
31. บทที่ 31 ปรับความเข้าใจ
32. บทที่ 32 ทำลาย
33. บทที่ 33 จบเรื่องนี้
34. บทที่ 34 จงใจ
35. บทที่ 35 ฝีมือรมิตา
36. บทที่ 36 คิดผิด
37. บทที่ 37 หดหู่
38. บทที่ 38 จบ
39. บทที่ 39 พิเศษ1
40. บทที่ 40 พิเศษ2
41. บทที่ 41 ส่งท้าย
ย่อ
ขยาย
