บทที่ 14 ไม่มีวันเสียใจ

# เซอร์เวย์

หลังจากที่ผมคุยกับยัยนั่นเรียบร้อย และกำลังจะเดินออก สายตาผมเหลือบไปเห็นเธอที่นั่งก้มหน้าเหมือนคนกำลังร้องไห้

นี่เธอร้องไห้หรอเธอจะร้องทำไมกันหรือไม่ใช่ว่าเธอตกหลุมรักผมเข้าแล้ว ผมไม่ได้สนใจอะไร แค่เธอตอบตกลงจะช่วยผมแค่นี้ก็พอแล้ว เอาเข้าจริงยัยนั่นก็เป็นคนเข้าใจอะไรง่ายดี พูดง่ายๆแบบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ